ADHD

Attention Deficit/Hyperactivity Disorder, ofwel snel afgeleid en hyperactief gedrag. Globale kenmerken van ADHD zijn: hyperactiviteit, problemen met aandacht, druk gedrag en impulsiviteit.

Oorzaak

Bij ADHD gaat er in de hersenen iets mis bij het overbrengen van berichten tussen hersencellen. Dat gebeurt door chemische stoffen, zogenoemde neurotransmitters. Dat kan gevolgen hebben voor die hersendelen die zich met sturing van gedrag bezig houden.
Uit erfelijkheidsonderzoek blijkt dat er een verhoogd risico bestaat dat broertjes en zusjes van een kind met ADHD ook de stoornis hebben. Inmiddels staat door wetenschappelijk onderzoek vast dat symptomen van hyperactiviteit ook nog bij veel volwassenen voorkomen; niet iedereen ontgroeit de aandoening.

Symptomen

Kenmerken van ADHD zijn: hyperactiviteit, problemen met aandacht en concentratie, druk gedrag, niet stil kunnen zitten, en impulsiviteit. 

Diagnose

Voor de diagnose ADHD moeten bovenstaande problemen al langer dan een half jaar bestaan, zich niet beperken tot alleen school (ook thuis), voor het zevende jaar zijn begonnen en het algemeen functioneren ernstig bemoeilijken. De diagnose wordt gesteld aan de hand van criteria beschreven in de DSM IV, een handboek met beschrijvingen van psychische stoornissen.

ADHD is moeilijk vast te stellen, omdat de symptomen bij velen in de samenleving voorkomen. Daarbij kan er een samenhang zijn met andere stoornissen, zoals het syndroom van Gilles de la Tourette, autisme, depressie en angst- en dwangstoornissen. Kinderen kunnen hyperactief gedrag vertonen en snel afgeleid zijn omdat het bij een levensfase behoort. Daarentegen kan de diagnose en medicatie de werkelijk hyperactieve kinderen goed helpen.

Behandeling

Genezing van ADHD is nog niet mogelijk. Wel kunnen de symptomen worden onderdrukt met medicijnen, therapie of een combinatie van beide. Het bekendste medicijn heet Ritalin, met de werkzame stof methylfenidaat; andere medicijnnamen zijn Concerta en Strattera. Therapievormen die bij ADHD kunnen worden ingezet zijn psycho-educatie, cognitieve therapie en gedragstherapie. Het gaat dan bijvoorbeeld om het ontwikkelen van zelf-inzicht, beheersing van impulsen, beloning van gewenst gedrag of het aanleren van een goed georganiseerde dagstructuur.

Het geven van medicijnen aan kinderen kan stof tot discussie geven; er zijn ook ouders die een oplossing zoeken bij alternatieve behandelmethoden.

Cijfers

ADHD komt bij jongens drie à vier keer zoveel voor als bij meisjes. De Gezondheidsraad gaat ervan uit dat in Nederland 2% van de kinderen tussen vijf en veertien jaar ADHD of een ADHD-aanverwante stoornis heeft. Dat zijn ruim 40.000 kinderen. Een dubbel aantal kinderen heeft minder ernstige stoornissen of niet alle symptomen van ADHD.