Dyslexie / Dyscalculie

Dyslexie, ook wel woordblindheid genoemd, betekent letterlijk dat iemand moeite heeft met taal.

De term komt uit het latijn, want dys = niet goed functioneren, lexis = taal of woorden. Bij dyslexie gaat lezen, spellen en ook zelf schrijven, gezien de leeftijd en het onderwijsniveau, veel te moeizaam, terwijl iemand wel een gemiddelde intelligentie heeft. Er is alleen sprake van dyslexie als er geen andere oorzaken zijn die de leesproblemen kunnen verklaren.

Oorzaak

Er zijn meerdere theorieën in omloop over de oorzaak van dyslexie. Drie veel voorkomende theorieën zijn:

1. Er gaat iets mis in de aanleg van de hersenen waardoor de linker hersenhelft langzamer ontwikkelt dan de rechter helft.
2. Een deel van de informatieverwerking in de hersenen verloopt niet snel genoeg.
3. Verlaagde activiteit in de hersengebieden voor woordherkenning en woordanalyse.

Naast deze drie theorieën is de wetenschap het er in ieder geval over eens dat dyslexie in grote mate erfelijk bepaald is. Kinderen van ouders met dyslexie hebben een grotere kans om zelf dyslexie te krijgen, dan kinderen waarbij geen dyslexie in de familie voorkomt.

Diagnose

Vaak wordt de diagnose dyslexie al bij kinderen gesteld. Dyslexie is een hersenaandoening en houdt niet op bij het bereiken van volwassenheid.

Behandeling

Tot nog toe is er geen vorm van behandeling of therapie bekend waarmee het leesprobleem volledig wordt opgelost. Als dyslexie is vastgesteld bij een kind, dan is de schoolbegeleiding geregeld in een zorgplan. Iedere school kan zijn eigen beleid bepalen, dus kan de opvang per kind verschillen.

Cijfers

Dyslexie komt bij ongeveer 4 procent van alle Nederlanders, waarbij bijna drie keer zoveel jongens als meisjes dyslexie hebben.

Dyscalculie

Dyscalculie is een leerstoornis op het gebied van rekenen en ruimte inzicht en is nauw verwant aan dyslexie. Immers, er wordt gerekend met symbolen die bij elkaar getallen vormen (net zoals letters woorden vormen bij geschreven taal). Er kunnen meerdere oorzaken zijn zoals een hersenbeschadiging, of het kan erfelijk van aard zijn.

Er worden drie vormen van dyscalculie onderscheiden: geen cijfers en getallen kunnen lezen of op de juiste manier opschrijven; het op de verkeerde plek plaatsen van cijfers en getallen; de rekenregels niet (meer) beheersen.