Home
Actueel
Blogs
De dag waarop mijn leven veranderde

De dag waarop mijn leven veranderde

Maandag 29 september 2014. Geplaatst onder: Beroerte door Emil de Boer

Mijn naam is Emil de Boer. Ik ben nu 37 jaar en in 2008 veranderde mijn leven compleet. Mijn verhaal staat hieronder omschreven. De namen die ik noem in mijn blogs zijn fictief. Ik had een vriendin met wie ik een zoon heb. Ik had werk en woonde samen. Een ‘gewoon' leventje... tot die ene dag!

 

Donderdag 24 januari 2008...het was een gewone dag. Ik stapte onder de douche zoals ik altijd deed voor ik naar mijn werk ging. Deze keer was het anders. Zonder aanleiding kreeg ik barstende hoofdpijn. Ik kromp ineen en schreeuwde naar mijn vriendin Mieke. Ik kan het mijzelf niet herinneren, maar Mieke herinnert zich nog dat moment heel goed:
'Het begon allemaal op 24 januari 2008. De wekker ging voor Emil en hij stond op om te gaan douchen en zich aan te kleden. Terwijl de wekker ging draaide ik mij nog een keer om. Opeens kwam Emil terug uit de douche en schreeuwde het uit van de pijn. Ik had gelijk door dat dit niet goed was en stelde voor een dokter te bellen.'

 

Mijn vriendin belde eerst de huisartsenpost, omdat ik de dag ervoor nog een afspraak had gemaakt bij de huisarts voor oorpijn. We gingen er allebei van uit dat het nu ook wel zoiets zou zijn. Voor oorpijn komen ze niet, was het eerste antwoord. Ik zei tegen Mieke dat ze echt moesten komen. Dit voelde niet als een normale oorpijn. Mieke bleef aandringen. Even later waren ze er gelukkig toch. Eerst de dokter van de dokterspost. Na wat onderzoeken en mijn stuiptrekkingen zag ook hij dat het niet goed was. Ik moest naar het ziekenhuis. Per ambulance werd ik afgevoerd naar het ziekenhuis.

 

Ik zou zo weer thuis zijn, dachten wij. Niet dus. Ik bleek een aneurysma in mijn hoofd te hebben. Deze was al geknapt, hersenbloeding dus. Toen ik in het ziekenhuis aankwam werd direct het besluit genomen te opereren. De operatie was bedoeld om een ader te dichten, zodat werd voorkomen dat er nog meer bloed in de hersenen zou komen. Maar het risico was nog een bloeding, want ze moesten via mijn lies naar het gedeelte waar het bloedde. Een spannende operatie dus. Maar de specialisten in het ziekenhuis konden niet anders dan dit besluit nemen. Zonder die operatie zou ik het niet overleven. Een zwakke plek in een bloedvat dat op knappen stond. Diagnose: opereren met als risico dat het vat knapt. Zonder die operatie zou ik het niet overleven. Operatie dus en... het aneurysma knapte. Hersenbloeding!

 

Eén dag werd zeventien weken. Zeven weken op de intensive care waar ik slapend werd gehouden. Wie mij op de intensive care zag, schrok enorm. Sommigen gingen zelfs onderuit! Dat zegt denk ik wel genoeg. En Mieke, zij mocht mijn ouders bellen en collega's op mijn werk informeren. Mieke:
‘Die familiekamer van drie bij drie werd de eerste week mijn huis-, c.q. slaapkamer. Het was ernstig met Emil. De neurochirurg kwam bij zijn bed en keek heel ernstig.'

 

Daarna begon mijn lange weg terug. Ik kon helemaal niets meer. Niet praten, lopen, slikken, niets. Die functies worden geregeld door de kleine hersenen en daar had ik nou net die bloeding. Ziekenhuis, revalidatiecentrum, thuis komen, naar Raalte en de verhuizing naar Kampen. Het blijft mij allemaal bij en dat wil ik delen.

Zo ben je iemand die alles heeft wat z'n hartje begeert. Een huis, werk, leuke vriendin, auto, vrienden. Vervolgens ben je in één seconde het meeste kwijt. Nooit meer werken, geen auto rijden. Geen eigen huis meer en een relatie met vriendin Mieke die drastisch verandert. Alles werd anders. Ook de band met vrienden, met kennissen, buren.

 

In 2013 was het vijf jaar geleden; een lustrum. Mijn boek Mijn leven in stukken kwam uit. Mijn doel van het boek was om meer bekendheid aan het onderwerp NAH te geven ook binnen mijn netwerk. Er was/is zoveel nog onbekend en middels dit boek probeer ik inzicht te geven in een leven met NAH. De nettowinst doneerde ik aan de Hersenstichting. Nu wil ik met deze blog ook nog een steentje bijdragen. Ik hoop dat via deze blog, en die van anderen, meer bekendheid komt voor hersenletsel.


Meer artikelen in Beroerte

Reacties

9

ik heb een tweede boek geschreven over mijn leven als halfzijdig verlamde man als gevolg van een herseninfarct.
Het heet : Mijn Hoofdstuk deel 2 en is te koop via mijn uitgever The Free Musketeers. 15 hoofdstukken en ruim 30 versjes en gedichtjes.
met een voorwoord van prof. drs. J. Murre hoogleraar in de theorethische neuropsychologie
zie de website van free musketeers. €14,95 76 pagina's of mail voor info naar h.deweerd55@gmail.com Ik ben als auteur ook te vinden op deze site en schrijf regelmatig blogs.


harry de weerd  |  02-10-2014 13:24 uur

Ik heb zelf in 2008 ook een hersenbloeding gehad en herken de dingen die je verteld in dit stukje


Dorien   |  01-10-2014 22:49 uur

Zelfde ongeveer gehad dus heel herkenbaar. Ben benieuwd naar jou boek.....is dat gewoon in winkel te koop?


wouter  |  01-10-2014 21:36 uur

Reageer op dit artikel