Home
Actueel
Blogs
De ideale vrouw

De ideale vrouw

Maandag 24 oktober 2016. Geplaatst onder: BeroerteHalsslagaderdissectie door Mieke Batenburg

Ken je dat gevoel? Je moet ergens op tijd zijn en je navigatie stuurt je een straat in waar een groot hek staat. Wegwerkzaamheden! In een flits denk je: ik ga er gewoon omheen. Ik MOET daar zijn! Dan kom ik op mijn bestemming. Maar als je langs het hek rijdt, zie je dat het hek er niet voor niets staat. De hele rijbaan ligt over de volle breedte open. Je moet omkeren met het nodige tijdverlies. En beschaamd rij je de straat weer uit, langs het hek, hopend dat niemand het ziet. Nu moet je een hele omweg nemen, die veel langer is. Gelukkig lopen er meer wegen, zodat je toch op je bestemming kunt komen. En als je iets te laat arriveert heeft je afspraak niet door, wat je allemaal onderweg hebt meegemaakt. Maar JIJ weet het wel en je voelt je er nog opgelaten door.

 

In ieders hoofd lopen vele wegen. Snelwegen die veel gebruikt worden en landweggetjes die moeilijk begaanbaar zijn. Wanneer een landweggetje vaak gebruikt wordt, verandert dat in een snelweg. Zo mooi zijn hersenen!! We noemen dit plastische hersenen. Hersenen zijn kneedbaar, ze kunnen zich (door oefening) aanpassen.

 

In mijn hoofd is door een herseninfarct niet een weg afgesloten, maar een hele wijk weggevaagd. Alles wat in die wijk stond, moet ik nu ergens anders neerzetten. En dat is vaak alleen maar via landweggetjes bereikbaar. Ik kom er wel, maar doe er soms wat langer over. En omdat ik elke dag eindeloos rondrijd over landweggetjes en steeds maar aan het omkeren ben, kan ik mentaal heel moe worden. In die weggevaagde wijk stond ook een heel handig filter. Iedereen gebruikt dat filter om prikkels naar de achtergrond te verdringen om je te kunnen concentreren. Dat filter is nu kapot en onvervangbaar en alle prikkels komen even hard binnen. Alle mensen met hersenletsel zullen dit herkennen.

 

Net na het herseninfarct hield ik me vaak bezig met: hoe kom ik over? Heeft iemand het door dat ik weer aan het omkeren ben? En dat ik ploeter over onverharde paden? Ik geloofde mensen uit mijn omgeving niet, wanneer ze zeiden niets te merken. Jaja, dat zeg je alleen om mij te plezieren.

 

Daarom nam ik de proef op de som bij Herman. Herman was een klusjesman en bezig een tuinmuur te plaatsen. Regelmatig bracht ik hem koffie en dronk ik het samen met hem. We zaten in de tuin en raakten aan de praat. Ik vertelde hem wat ik een paar maanden geleden had meegemaakt. En vroeg hem op de man af: merkte je dan niks aan me? Hij lachte een beetje en zei: 'Ik dacht dat ze niet bestonden, vrouwen die eerst nadenken voordat ze gaan praten! Maar hier woont er een!!'

 

Lieve Herman, een groter compliment kon je me niet geven!

 

Mieke

 

Lees hier de vorige blog van Mieke.


Meer artikelen in BeroerteHalsslagaderdissectie

Reacties

7

Wederom mijn complimenten!


Els  |  25-10-2016 10:46 uur

Prachting geschreven succes met de onverharde hobbelige bij weggetjes ik vind ze soms beter dan de snelweg


Elly  |  24-10-2016 19:59 uur

Ha Mieke,
Ik kom dit artikel "zomaar" tegen op fb. Wat beschrijf je jouw hersendefect op een duidelijke manier. Bijzonder om te lezen.
Ik zie nu dat er nog meer blogs van jouw hand zijn. Ik ga ze zeker lezen.
Mooi dat je dit doet! Petje af!
Heel veel suc6 met schrijven .
Groet,
Annette


Annette Verkerk   |  24-10-2016 19:07 uur

Reageer op dit artikel