Home
Actueel
Blogs
De wil om te vechten voor herstel

De wil om te vechten voor herstel

Maandag 4 februari 2013. Geplaatst onder: BeroerteArterioveneuze malformatie (AVM)Hersenbloeding door Maurits

"Toen ik als gevolg van een (rechtszijdige) hersenbloeding wakker werd uit tien dagen coma, was ik ervan overtuigd dat ik op vakantie was. Ook was ik ervan overtuigd dat ik net een aantal nieuwe auto's had gekocht. Het was complete onzin, maar de beelden erbij waren sterk. Ik praatte tegen mijn vriendin en mijn ouders, maar van communicatie was geen sprake. Ik begreep hen niet en zij begrepen mij niet. Ik heb vervolgens langdurig gerevalideerd in revalidatiecentrum De Trappenberg in Huizen.

Zeker de eerste maanden was ik hier letterlijk en figuurlijk de weg kwijt. Ik kon bijvoorbeeld mijn kamer niet terugvinden als ik even naar de wc op de gang was geweest. De continue structuur die mij in mijn revalidatie werd geboden heeft me vervolgens goed gedaan. Mijn vriendin zag onze toekomst somber in, ze kwam veel op bezoek, maar toch was ze afwezig.

 

En toen kreeg ik op een dag van de revalidatiearts een ‘wondermedicijn'.Er ging werkelijk een wereld voor me open, ik realiseerde me hoe ziek ik was en dat ik moest vechten voor herstel. Dit medicijn is de ommekeer geweest van een periode van de hele dag op bed liggen naar de wil en actie om te vechten voor herstel.

Ik werd vervolgens elke ochtend vroeg wakker, en wilde en ging aan de slag. Bewegen heeft me goed gedaan. In het begin vanuit de rolstoel, toen lopen en veel fietsen. Ik heb de relatie tussen bewegen en herstel, zeker ook van de cognitieve functies, echt aan den lijve ondervonden. Na intensief bewegen werden me geheugentesten afgenomen en deze testen ging ik steeds beter maken. Dit betekende nog meer motivatie en wil om te werken aan verder herstel. Door mijn focus op eigen herstel liet ik onzekerheid over werk en liefde volledig los. Hoe meer ik herstelde hoe meer deze zaken vervolgens beetje bij beetje naar me toe kwamen.

 

Ik heb wel gemerkt dat ik het in deze periode echt zelf heb moeten doen. Mijn vriendin en mijn ouders waren er elke dag voor me, maar het was mijn toekomst die compleet was weggevaagd. Ik heb echt ondervonden dat ik in grote mate mijn eigen herstel heb kunnen bepalen. Mijn advies is dan ook: laat je niet afleiden door (revalidatie) artsen en psychologen die vaak weinig weten over de kansen op herstel. Werk vooral hard aan je eigen herstel en focus je hierop! Geloof in jezelf en in je herstel en je zal zien dat je geluk in het leven hiermee een beetje zal afdwingen."

 

Maurits

 

"P.s. een jaar na mijn hersenbloeding heb ik mijn vriendin ten huwelijk gevraagd en zijn we kort erop getrouwd. We hebben inmiddels twee zoontjes. Ook heb ik onlangs mijn MBA aan de Universiteit van Amsterdam afgerond."


Meer artikelen in BeroerteArterioveneuze malformatie (AVM)Hersenbloeding

Reacties

17

Maaike, ik woon in de buurt van De Trappenberg. In de eerste jaren na mijn revalidatie heb ik De Trappenberg gemeden op mijn routes. De Trappenberg was voor mij zoveel emotie. De laatste jaren merk ik dat dit is veranderd. Ik associeer het steeds meer met iets positiefs. Ook kan ik nu inzien hoe medewerkers van De Trappenberg zich zo voor me hebben ingezet. Namen weet ik niet meer. Af en toe kom ik nog wel eens een medewerker of medewerkster tegen in de supermarkt: ik zeg dan altijd: "Nog bedankt voor alles wat je voor me gedaan hebt in De Trappenberg".


Maurits  |  14-05-2019 11:40 uur

Hai,

indrukwekkend verhaal, en gelukkig ben je goed hersteld.Ik ben benieuwd naar jouw behandelteam, ik heb namelijk zelf ook gerevalideerd in de Trappenberg!


Maaike  |  01-03-2019 17:50 uur

Masja, excuses voor mijn verlate reactie. Het medicijn betreft een neurotransmitter. Je zal begrijpen dat ik hier geen specifiek merk kan vermelden. Neem contact op met een neuropsycholoog. Hij of zij kan je verder informeren...


Maurits  |  11-09-2017 09:09 uur

Reageer op dit artikel