Home
Actueel
Blogs
Halsslagaderdissectie

Halsslagaderdissectie

Maandag 26 september 2016. Geplaatst onder: BeroerteHalsslagaderdissectie door Mieke Batenburg

De reden om een blog te schrijven voor de Hersenstichting is dat er meer bekendheid moet komen rond onderwerpen. Niet omdat ik in de belangstelling wil staan of medelijden vraag. Laat dat duidelijk zijn! Liever blijf ik mijn anonieme zelf. Ik kom erachter dat als je er zo instaat, een blog schrijven heel moeilijk is. Maar sommige dingen moeten nu eenmaal verteld worden en daarom begin ik maar.. In de hoop dat anderen iets aan mijn verhaal hebben of er iets van leren.

 

Een onderwerp waar meer bekendheid over moet komen en waarvan ik hoop dat mensen hierop gaan reageren is: spontane halsslagaderdissectie. Klinkt heel eng (is het ook) komt gelukkig maar 2,5 per 100.000 voor. Ook wel Sicad genoemd (Spontaneous internal carotid artery dissection).

 

Weet dat het bestaat! Het kan gebeuren na plotseling draaien van de nek, bij schilderen, na mishandeling, door een auto-ongeluk o.i.d. Maar bij mij gebeurde het gewoon uit het niets (zie mijn eerste blog) Met een zwaar herseninfarct als gevolg. 

 

In de halsslagader die het brein van bloed voorziet, scheurt plotseling de binnenwand los. En tussen die losse binnenwand en de ader stroomt bloed en wanneer dat bloed tussen die scheur loopt gaat het stollen. Op het moment dat het stolsel loslaat, schiet het door de hersenen in. Een herseninfarct!

 

Die gescheurde vaatwand geneest weer vanzelf, maar de schade die het stolsel aanricht is levenslang. Wanneer hersenen zonder zuurstof zijn ontstaat er blijvende schade (NAH). Gelukkig wordt hier steeds meer aandacht voor gevraagd in de media.

 

Hoe vaak ik heb moeten horen: jij?? Een herseninfarct? Maar je leeft gezond, je bent niet dik, je drinkt niet, je rookt niet. Ik zeg altijd maar: het was als een ongeluk. Je kan door een goede levensstijl niet elke ziekte afwenden. Trouwens het leven zit vol risico's. Ik ben er wonderlijk uit gekomen en wil mij richten op een nieuwe missie: meer aandacht voor halsslagaderdissectie! Zelfs de huisarts had het nog nooit meegemaakt! Hij kende het wel in combinatie met een bindweefselziekte (zoals ziekte van Marfan of EDS). Na allerlei onderzoeken zijn deze ziektes bij mij uitgesloten waarbij de kans op herhaling wel heel klein is.

 

Tijdens de ingreep, waarbij het stolsel uit mijn hersenen werd gehaald, ontdekte de neuroloog al dat het om een dissectie ging. Toen hij via mijn lies met het grijpertje door mijn slagader ging bleef hij in mijn hals steken. Ik weet nog dat hij zei: ‘ai, een halsslagaderdissectie!' Ik dacht toen: 'dat woord moet ik onthouden! Daar ga ik op googelen, want ik heb er nog nooit van gehoord.' Wonderlijk dat je dat allemaal kan horen en denken terwijl je in coma bent. Maar dat googelen valt dus tegen, er staat heel weinig over op internet. En ik hoop en ga mijn best doen dat dat gaat veranderen. Zodat huisartsen hier ook aan denken bij een klacht van een patiënt. Wie gaat me helpen??

 

Mieke

 

Lees hier de vorige blog van Mieke


Meer artikelen in BeroerteHalsslagaderdissectie

Reacties

30

Beste Mieke en lezers (lotgenoten),
Ook mij een dissectie van de halsslagader overkomen, 19 september 2019. Vrouw, 56 jr, gezonde levenstijl, blanco medisch verleden qua hart/vaatproblemen. Geen verhoogd cholosterol, altijd mooie bloeddruk en hartslag gehad. En sportieve levensstijl. Naar HAP geweest op dezelfde dag met klachten van hevige hoofdpijn en nekkramp. Sinds 2 weken ervoor, wel wat duizelingen, hoofdpijn en vermoeidheid, waarvoor ik paracetamol slikte maar ging gewoon naar mijn werk en deed mijn dagelijkse dingen. HAP dacht aan spanningshoodpijn en schreef Diclofonac voor. Zelfde dag een paar uur later zat ik bij Spoedeisende hulp en werd opgenomen op de stroke-unit t.g.v. een CVA (volgende dag na een MRI werd dit genuanceerd naar dissectie in de halsslagader CVA, linker kleine hersens). 3 weken later ben ik nog aan het revalideren omdat ik evenwichts/balansproblemen heb, gereduceerd naar neiging tot naar links vallen. Ik kan geukkig wel weer zonder hulpmiddelen lopen maar moet mij echt concentren.


Renata Kaagman  |  12-10-2019 10:57 uur

Mag ik vragen wat u hierna als bloedverdunning heeft gekregen?


Rovers  |  03-09-2019 10:31 uur

Inderdaad fijn te lezen dat je nooit alleen bent in wat je voorhebt. Ik heb eind november tijdens het sporten ook een “knak” gevoel in mijn nek, en de dag erop ben ik gevallen door evenwichtsverlies waarna ik ook meteen misselijk werd. Na een tijdje hadden ze dan ook door dat het om een dissectie ging. Ik heb toch wel een 3 maand heel erg afgezien van misselijkheid, evenwichtsproblemen en zware hoofdpijn. Ik ben van beroep personal trainer dus dat maakte het extra lastig al dat stilzitten. Nu is het bijna 9 maand verder en ik kan bijna weer alles doen wat ik graag doe. Maar toch nog steeds opletten qua bewegingen. Hoofdpijn en vermoeidheid treden sneller op. Pijn in de hals is er nog regelmatig op de plaats van het scheurtje. En dan ook nog vaak de paniek en gedachte: gaat dit nog eens gebeuren? Want de dokters en specialisten kunnen inderdaad geen eenduidig antwoord geven wat de oorzaak nu is geweest. Ik was de dag ervoor inderdaad ook in de kappersstoel gaan zitten! Kan misschien bijgedragen hebben.


Naomi   |  21-08-2019 09:52 uur

Reageer op dit artikel