Home
Actueel
Blogs
Ieder bezoek weer

Ieder bezoek weer

Maandag 9 september 2019. Geplaatst onder: DementieFrontotemporale dementie door Sanne van der Woude

Wanneer ik met jou door de gangen loop vraag ik mij af wat je denkt en wat je nog weet. De gesprekken die wij hebben zijn leeg, het wordt steeds stiller en jouw antwoorden zijn meestal een willekeurige ja of nee, vaak niet kloppend bij de vraag. Het is eenrichtingsverkeer en af en toe kost het mij veel moeite om iets tegen jou te zeggen. Soms wil ik je zoveel vertellen en aanvullen met foto’s maar wanneer ik geen enkele reactie krijg en je gezicht draait weg dan stop ik maar en probeer ik alleen met mijn aanwezigheid en af en toe een aanraking te laten voelen dat ik er ben en ontzettend veel van je hou.


Ieder bezoek weer, vraag ik aan jou of je weet hoe ik heet. Ik weet heel goed dat er een moment komt waarop jij mijn naam niet meer weet. Bij ieder bezoek ben ik blij dat je mijn naam nog weet, al help ik je altijd stiekem op weg met de eerste begin letters. Het moment waarop je mijn naam niet meer weet wil ik zolang mogelijk uitstellen. Jij hebt mijn naam bedacht en aan mij gegeven. En op dat moment dat je mijn naam aan mij gaf zorgde jij voor mij en nu zijn de rollen omgedraaid. Voor mijn eigen ogen verdwijnt er iedere dag een stukje van mijn allerliefste vader. Langzaam ben ik afscheid aan het nemen…


En toch probeer ik positief te blijven en waar mogelijk mij in te zetten voor jou en die vreselijk ziekte, die niet alleen jou maar ook al jouw geliefden flink toetakelen en in zijn macht heeft. Ik zal doorgaan, positief blijven en vechten voor jou en vele anderen. Ik bereik niets met boosheid en verdriet. Het is af en toe fijn en ook goed om je emoties te laten gaan en het kan een opluchting zijn, maar ik haal de kracht uit andere dingen. Bijvoorbeeld schrijven en ook ben ik een poosje geleden door de vrijwilligers van een Alzheimercafé gevraagd om mijn verhaal te vertellen als kind van een jonge vader met dementie; hoe ga je hiermee om met je eigen kinderen.

 

Ik vond het spannend maar ik had wel een duidelijke doel voor ogen: nog meer bekendheid voor jongeren met dementie. Anderen inspireren met het motto: 'Van pijn en verdriet kun je altijd iets moois maken, is het niet nu dan later.' Het was geweldig om te doen en na afloop ontstonden er mooie gesprekken. Door onder andere deze dingen, krijg ik energie om door te gaan en positief te blijven. Ook zijn er hele lieve mensen die af en toe een kaartje, berichtje of iets dergelijks sturen. Ik kan hier ontzettend veel kracht uit halen. Van bekenden tot onbekenden, er hebben al hele mooie en inspirerende gesprekken plaatsgevonden. Wat maakt het ook uit wie je bent of wat je doet…een klein gebaar kan grote positieve gevolgen hebben. En misschien precies op het juiste moment kracht geven om door te gaan!


Meer artikelen in DementieFrontotemporale dementie

Reacties

17

prachtig verwoord , respect.


tony baljet maas  |  11-09-2019 18:09 uur

Lieve Sanne wat heb je jou gevoelens en belevenissen mooi omschreven ! Want het valt niet mee om je lieve heit zo te zien veranderen en steeds verder van je af gaat!


Margriet Miedema  |  10-09-2019 14:30 uur

Leave Sanne, wat fijn dasto op dizze wize dyn fertriet in bytsje fan dy ôfskriuwe kinste. Diele mei lotgenoaten is ek steun sykje en steun jaan....


Rigt Bergsma  |  10-09-2019 10:35 uur

Leave Sanne , ik ben er weer stil van ,wat goed dat je verteld wat het met jou en jullie doet ,heftig is het ,


Gea piek  |  09-09-2019 21:45 uur

Lieve Sanne,
Met een brok in de keel en een traan in de ogen heb ik je verhaal gelezen. Wat heb je alles prachtig verwoord en wat heb ik veel respect voor je. Veel sterkte . Dikke knuffel


Theo Croes  |  09-09-2019 20:25 uur

Prachtig en herkenbaar verhaal. Knap dat je positief kunt blijven. Respect!!


Alie visser  |  09-09-2019 20:02 uur

Ôfskie nimme...sa dreech...


Nynke Duiker  |  09-09-2019 19:49 uur

Knap skreun Sanne, ha respekt foar dy😘


Wieke  |  09-09-2019 19:16 uur

Het is weer een zeer treffend en ontroerend verhaal. Dikke knuffel


Akke  |  09-09-2019 19:11 uur

Hoi Sanne,

Wat fijn om dyn ferhaal te lêzen. Wat bringst it treffend ûnder wurden. Dikke knuffel foar dy xx


Linda Vellinga   |  09-09-2019 19:08 uur

Hoi Sanne,

Wat fijn om dyn ferhaal te lêzen. Wat bringst it treffend ûnder wurden. Dikke knuffel foar dy xx


Linda Vellinga   |  09-09-2019 19:05 uur

Hoi, je kent mij niet maar ik ken jouw moeder. Ik vind het heel indrukwekkend om te lezen. Wat een verdriet. Je hebt je vader nog maar eigenlijk ook weer niet (helemaal). Wat fijn dat je er over kunt schrijven en spreken voor zo'n groep. Dat helpt jezelf en anderen. Ik wens jou en het hele gezin enorm veel kracht toe om met dit gemis om te gaan. Groeten, Marianne


Marianne  |  09-09-2019 17:30 uur

Leafe Sanne, wat wer in ferhaal, sa warm hoe ast do dyn wurden op papier sette kinst!! Bewûndering hoest mei alles omgiest!! Wat in geduld moat je ha om mar in lyts glimke fan dyn leafe heit te krijen!!! It docht mij tinken oan de periode dat myn heit yn de Ielannen siet, ik hoopte ek altyd op in bytsje herkenning, mar dat wie hope tsjin better witten yn!! En dat waard hieltiid minder fansels!!
No wie myn heit al âld, 85 doe' t hij fuort moast nei in tige dreeche tiid thús, foaral foar ús mem.!!!Eltse kear as ik dêr kwam, tocht ik dêr sit myn heit, mar ek tocht ik faak dit is myn heit net mear!!! San stakker yn in rolstoel, hij hie syn heup en noch stikken hân dêr, troch te fallen!
Eins nea wer rinne kinnen.
Dat bield ha ik noch altyd foar eachen as myn tinken dêr hinne giet, dat bliuwt je altyd bij!!!
Do moast dyn heit al jong misse dat is wreed, dyn lytse bern ha ek hun pake nedich yn harren libben.
Ik merk dat sels ek hiel goed no as we sels pake en beppe binne. Sanne wij winskje dij en de hiele fam.ster


Suuske Zijlstra  |  09-09-2019 12:14 uur

Wat een liefde spreekt hier ui!


Anita  |  09-09-2019 11:18 uur

Wat schrijf je dit mooi. Werd er koud van. Sterkte hoor.


Hermina   |  09-09-2019 09:41 uur

Lieve sterke Sanne, jouw verhaal heeft mij in mijn ziel geraakt. Bedankt dat je ook mijn gevoel onder woorden hebt gebracht ( daar heb ik soms moeite mee) en hiermee eigenlijk mij een geluk momentje heeft gegeven. Blijf sterk en lief voor je papa. Liefs, Daan


Daan   |  09-09-2019 09:24 uur

Wat een verhaal! Sterkte ermee je komt er wel boven op maar dat heeft een tijd nodig heb het ook gehad. Ik blijf positief


Michelle   |  09-09-2019 08:33 uur

Reageer op dit artikel