Home
Actueel
Blogs
Koken met Kees

Koken met Kees

Woensdag 23 december 2015. Geplaatst onder: ADHD door Pip

Op een maandag in de namiddag zie ik bij 24 Kitchen hoe makkelijk het is om een Pizza te maken. Mooi, we gaan dus pizza maken.

Kees en ik koken niet vaak samen en ik weet eigenlijk niet waarom dat zo is...We vinden koken allebei heel leuk.

Als ik het pak meel uit de lade pak, zie ik om de papieren zak ook een plastic zakje. Te laat bedenk ik dat de papieren zak dan zeker gescheurd is. Op het gasfornuis ligt nu een handje vol meel. Tot mijn verbazing pakt Kees de stofzuiger en zuigt het geknoeide meel van het gasfornuis. Het blijkt dat Kees vooruitdenkt, want als je het gas aansteekt blijkt het niet handig te zijn als er meel op de gaspit ligt. Daar kun je brand van krijgen. Ik zucht eens diep en denk 'dat gaat wat worden'. Wie kan er nu pizza maken en niet knoeien...Het begint me te dagen dat Kees en ik zo onze eigen manier van koken hebben!

We houden ons aan het recept. Tomatensaus met de groenten erin en dan nog wat losse courgette en paprika op de saus, op de pizza. Mijn taak is om deeg te maken en de groente te snijden. Vandaag ben ik de chef-kok. De saus pruttelt net op het vuur. Inderdaad goed dat het meel er niet meer ligt. Het blik met gepelde tomaten klik ik open en het blikje tomatenpuree behandel ik met de blikopener. Kees besluit alvast de saus te pureren met de staafmixer en ik ruim de blikken op.

Tot zover was het best gezellig, maar nu gaan we hopeloos de mist in. De courgette is te grof gesneden volgens Kees en de tomatensaus vliegt in het rond. Ik geef aan dat pureren in een juspan een kunst is en ondertussen duw ik mijn duim in de rand van de deksel die los is van het blikje tomatenpuree. Ik hoef niet op medische bijstand te rekenen, dat is meteen duidelijk. Het is een grote bende op het gasfornuis. Ja, de courgette is nog niet gaar, probeer ik nog. Er is geen houden aan, de courgette is gewoon te grof gesneden, dat is het probleem en de oorzaak en het gevolg. Ik geef nog even aan dat ik bijna in shock ben, zoveel bloed verlies ik maar Kees is nu de chef-kok. Had ik de courgette nu niet zo dik gesneden dan was er, volgens Kees, niets aan de hand! Gelukkig ligt de pizza al klaar om belegd te worden. Ik trek me terug en ga de tafel dekken.

Het kookwekkertje geeft aan dat de pizza klaar is. Kees snijdt de pizza, legt de stukken op de borden en we gaan zitten. Ik laat het over me heen komen dat de courgette te grof gesneden is en ik geef ook aan dat het bloeden gestelpt is. We nemen de eerste hap en dolgelukkig toosten we dan met ons glas wijn op de volmaakte pizza. Onze pizza, zelfgemaakt, dat moeten we vaker doen.
We kijken elkaar aan met een brede glimlach. We kunnen alles samen doen maar samen koken is toch echt als of we twee kapiteins op één schip zijn.

 

Pip  


Meer artikelen in ADHD

Reacties

1

mooi verhaal Pip, zolang je van de pizza kunt genieten maakt het niet uit hoe die is gemaakt toch?


Kitty  |  27-12-2015 19:51 uur

Reageer op dit artikel