Home
Actueel
Blogs
Mijn sponsoractie

Mijn sponsoractie

Vrijdag 23 september 2016. Geplaatst onder: Beroerte door Diane Westerduin

In 2014 besloot ik om definitief iets te doen aan mijn ‘eeuwige' overgewicht. Alle diëten vanaf kindertijd geprobeerd en ik zag nog één optie..een operatie. De huisarts zorgde voor een verwijsbrief voor een maagverkleining. Na een intensief voortraject ben ik in augustus 2015 geopereerd. De weegschaal teller stond toen op 122,5 kilo..

 

Het herstel ging goed en ik begon ook direct af te vallen. Ik moest ook het sporten oppakken en besloot om onder leiding van de fysiotherapeut te gaan sporten. Vanaf oktober 2015 ben ik 2 x per week gaan sporten en zwom ik 1x per week. Ik had één doel en dat was kunnen hardlopen.... En wel de rietplasloop in mijn eigen woonwijk. Deze was in mei, dus in januari begon ik met opbouwschema via de EVY app met hardlopen. Heerlijk vond ik dat en elke week werden het meer hardloop minuten.

 

Inmiddels woog ik 89 kilo. De weken gingen voorbij en elke week trok ik 3 keer de hardloopschoenen aan totdat ik in maart getroffen werd door een herseninfarct....Daar lig je dan in het ziekenhuis...daar ging mijn doel om de rietplasloop te kunnen rennen. Velen zullen misschien denken " lekker belangrijk" maar voor mij was het heel belangrijk. Ik, die al moe werd van naar zolder lopen, had de motivatie om 5 kilometer hard te lopen.. Toen ik naar huis mocht heb ik dus aan de neuroloog gevraagd of ik weer mocht hardlopen. Van hem had ik toestemming mits ik maar goed in de gaten had dat mijn coördinatie wellicht verstoord zou kunnen zijn..dus oppassen. Maar verder had hij geen bezwaar, want sporten is goed.

De beperkingen die ik door het infarct had, waren weinig fysiek aanwezig, alleen iets mindere fijne motoriek in mijn rechter hand, wel voelde het in mijn hoofd anders. Last van prikkels, concentratie problemen en meervoudige taken waren lastig.

 

Na 5 weken heb ik voorzichtig het hardlopen weer opgepakt...en dat voelde heerlijk. Het lukte weer, wel in minder hard tempo, maar het ging. De training heb ik weer opgepakt en op 22 mei heb ik de rietplasloop uitgelopen.. Bij de finish kwamen de tranen....wat was ik blij en dankbaar dat ik dit toch heb kunnen doen.

 

Na deze loop wilde ik meer en zo ontstond het idee om op 11 september de singelloop in Enschede te gaan lopen. In die periode zocht ik de site van de Hersenstichting op en zag de mogelijkheid om zelf een sponsoractie op te zetten. Dat idee was snel geboren en ik noemde mijn actie " running for Brains". Via Facebook werden mijn vrienden op de hoogte gebracht van mijn actie en al snel stonden de eerste donaties genoteerd.

 

Gisteren was het dan zover...de start van de singelloop. Gewicht inmiddels 67,5 kilo. Met een knie blessure stond ik zenuwachtig aan de start in mijn shirt van de hersenstichting. Op mijn eigen tempo begon ik aan de 8 kilometer. Het was inmiddels behoorlijk warm geworden dus veel en goed drinken onderweg. Tot 6 kilometer liep ik op een heerlijk tempo. Toen begon mijn blessure erg pijnlijk te worden en was het tempo terug schroeven, op de tanden bijten en afzien want stoppen was echt geen optie. Het publiek moedigt je aan en schreeuwt je vooruit. De laatste 500 meter op de tanden gebeten en daar was....De Finish. Ik was zo in trance dat ik mijn thuisfront niet eens hoorde en zag...wat was ik blij met de finish maar wat voelde ik mij ook trots. De singelloop uitgelopen..

 

Ik kon een cheque met € 460 ophouden voor de foto...mijn sponsoren ben ik zeer dankbaar voor hun bijdrage en ik weet dat het geld een zeer goede bestemming heeft gekregen..

 

Wil jij je net als Diane, ook inzetten voor de Hersenstichting? 


Meer artikelen in Beroerte

Reageer op dit artikel