Home
Actueel
Blogs
Moeder zijn
Delen

Moeder zijn

Maandag 11 februari 2019. Geplaatst onder: Epilepsie door Vera van Winden

Sinds zo’n twee jaar ben ik moeder! En dat moeder zijn is nogal zoeken. Hoe doe je dat nou zo goed mogelijk? Helemaal als er ook nog iets is, zoals in mijn geval epilepsie. Er bestaan geen handleidingen voor, dit is gewoon een kwestie van doen. Wat werkt wel en wat werkt niet. Bekijken, evalueren en zo nodig aanpassen.

 

Kortom, ik ben continu zoekende naar wat goed werkt voor mijzelf en mijn kind. Het voelt als mijn taak dit zo goed mogelijk uit te voeren. Met mijn diagnose epilepsie voel ik dit misschien wel wat extra. Er kijken namelijk nogal wat ogen mijn kant op.

 

De grootste veranderingen op een rij:

  • Energie. Hetgeen ik zelf als grootste verandering merkte was wel het gebrek aan energie. Die slonk met zo’n 50 procent. Tja, hoe leuk ook, moeder zijn kost energie. Het is dus goed opletten die energiepot goed te benutten. Wat geeft energie en wat neemt energie?
  • Structuur. Er is veel meer structuur in mijn dagelijks leven. Ik werk tegenwoordig met een weekstructuur en ik zorg ervoor dat alles onder controle is. Mijn huis is opgeruimd en ik ben ‘bij’ met mijn taken. Ik plan mijn actieve (bv. boodschappen doen) en ook mijn passieve activiteiten (bv. rusten) en pas deze aan indien nodig.
  • Hulp van familie. Deze hulp is voor mij onmisbaar. Zij zijn er indien nodig en zorgen er ook voor dat de veiligheid van mijn zoontje gewaarborgd blijft. We stemmen de aankomende weken met elkaar af: wie doet er wat? Wie staat er stand-by of zorgt er voor Luuk? Van een uurtje tot een weekend. Rekening houdend met zijn en mijn behoeften.
  • Hulp van professionals. Hier ben ik erg selectief in en ook dit pas ik aan naar de behoeften van mijn kind. Aanvullend zijn daar ook de professionals die ik inmiddels ook goed weet te vinden en die ons helpen bij het ouderschap. Sommige instanties, zoals huisarts en cb, zijn er permanent, anderen slechts eenmalig. Iedereen draagt bij.
  • Verantwoordelijkheid. Moeder zijn vind ik het mooiste en tegelijkertijd zwaarste wat er is. Zwaar in de zin dat alles ertoe doet. Invloed heeft op mijn zoon. En deze eervolle taak wil ik dus ook zo goed mogelijk doen. Goed in de zin van dat het werkt. Voor ons. Zijn (en net zo goed mijn) welzijn is daarbij leidend.

 

Persoonlijk zijn voor mij het leven met veel structuur, het runnen van een huishouden, de continue zorg en verantwoordelijkheid voor mijn zoontje plus goede zelfzorg voor mij best even wennen. Het levert me gelukkig wel heel veel op. Gevoel van controle en bovenal trots dat het me lukt, dat moeder zijn. Want at the end zie ik een heel gelukkig jochie. En zijn geluk is mijn geluk. As simple as that!

 

Vera

 

Lees hier haar vorige blog

 

Vera van Winden is oprichter van stichting VeraVitaal Foundation en ook is zij actief op Facebook.


Meer artikelen in Epilepsie

Reacties

6

Hoi Vera, wij kennen elkaar alweer een paar jaar en ik vind het moedig en knap hoe jij met Sander en Luuk door het leven stapt.


Ben Visser  |  11-02-2019 21:25 uur

Hi,

Herkenbaar, papa met N.A.H. en epilepsie en een dochter van 3.5. Het word steeds mooier, de kleine vind het OV fijn en het geeft ons meer vrijheid. Makkelijker buitenshuis samen dingen kunnen doen geeft energie (ook al is het vermoeiend).


Pieter  |  11-02-2019 17:35 uur

Na mijn N.A.H. is mijn leven 100% veranderd, ik was 14 jaar en nu 61 jaar en 100% afgekeurd ja heel veel.


René van Gulik  |  11-02-2019 13:04 uur

Reageer op dit artikel

Dit is contactinfo