Home
Actueel
Blogs
Openlijk dyslectisch

Openlijk dyslectisch

Maandag 24 juni 2013. Geplaatst onder: Dyslexie door Mark Mieras

We willen allemaal bijzonder zijn. Talent is de inzet van heel wat populaire tv-programma's. Tegelijk zijn we als de dood om niet normaal te zijn. Eerder dit jaar vroeg de Volkskrant me om mijn afwijking - ik ben dyslectisch - in het openbaar te demonstreren. Ik zou zonder spellingchecker een verhaal schrijven dat zonder eindredactie in de krant zou verschijnen. Twee hoogleraren zouden zich buigen over mijn spelfouten. En dat alles ter lering en vermaak. Ik moest een paar keer slikken en besloot toen om mee te doen aan dit openbare experiment.


De publicatie deed veel stof opwaaien. Nooit kreeg ik zoveel reacties. En voor de verandering waren alle reacties positief. Lovenswaardig werd het gevonden dat ik het afwijkende durfde te tonen. Bevrijdend voor anderen die de afwijking hun hele leven verborgen proberen te houden. Verborgen voor collega's, voor klanten... voor vrienden soms zelfs.


Dyslexie is een afwijking van de hersenen, net als bijvoorbeeld autisme. Het verschijnsel gaat niet over en het uit zich in allerlei eigenaardigheden. Nog een overeenkomst: zowel over autisme als dyslexie bestaan talloze neurobiologische theorieën. Als je de meest recente wetenschappelijke inzichten naast elkaar legt dan blijken de twee in veel opzichten elkaars tegenpolen. De hersenschors van autisten toont bijvoorbeeld relatief veel, dicht opeengepakte hersencellen; die van de dyslecticus juist relatief weinig hersencellen die wat meer de ruimte hebben. Autisten hebben een overmaat aan korte verbindingen, dyslectici een overmaat aan lange verbindingen. De twee typen breinen lijken de uiteinden te zijn van een natuurlijke variëteit. Niet gek eigenlijk: de natuur zoekt altijd variatie. Dat maakt een soort sterker.


Allemaal hetzelfde kunnen is vragen om problemen. En laten we wel wezen: onze samenleving heeft veel te danken aan buitenbeentjes. De historie van wetenschap, techniek en kunst wordt door hen gedomineerd. Mensen als Columbus, Einstein en Van Gogh, je moet er niet aan denken dat ze normale hersenen hadden gehad!

 

Mark Mieras,

wetenschapsjournalist en columnist Hersen Magazine.


Meer artikelen in Dyslexie

Reacties

6

ik heb woordblindheid zo noemden ze het vroeger en epilepsie heeft dit iets met elkaar te maken wat me opvalt is dat de dyslexie naarmate je ouder word toch opspeelt en vooral als ik nummers moet opschrijven of intoetsen dat ik ze verdraai is vooral lastig met codes in mijn hoofd heb ik wel de goede nummer maar toets ze dan toch andersom hebben jullie daar een tip voor


Andrea de Jonge Turksema   |  28-07-2016 11:17 uur

Ben wat aan't rondsnuffelen op de site vandaag, op zoek naar tekens van leven over psychische aandoeningen...kom ik nu bij een verhaal wat ik echt niet meer verwachtte in deze tijd; moet je in de huidige maatschappij dyslexie nogsteeds verbergen? Dat is toch al meer dan 20 jaar bekend?! Zelfs geen aangepaste tests voor dyslectici? Geen wonder dat psychose dan nog zo'n groot taboe is. astrid


astrid van der hoeven  |  04-10-2015 16:25 uur

Beste Mark, Ik heb je artikel nogmaals onder de aandacht gebracht ter informatie voor de ambtenaar bij het wijkloket. Helaas worden veel testen door ervaren psychologen nog steeds geheel schriftelijk afgenomen. Ik vraag mij toch wel af of dit ook invloed heeft op de testresultaten? Toen ik het Leo Kannerhuis hierop attent maakte, dachten zij dat dit niet het geval was.
Met vriendelijke groeten,
Ineke Beltman.


Ineke Beltman  |  31-03-2014 15:10 uur

Reageer op dit artikel