Home
Actueel
Blogs
Opgebroken stad
Delen

Opgebroken stad

Dinsdag 21 februari 2017. Geplaatst onder: Hersenletsel door Christine Kliphuis

Zinloos verlang ik naar wat vroeger was

Naar de wereld van verschil

Waarin lichaam en geest

Feilloos samenwerkten

Waarin de dag bestond uit

Nog even dit en nog even dat

Zonder dat de accu haperde

Waarin slapen leidde tot uitrusten

En schijnbaar alles lukte

Zelfs de zon scheen altijd

Zoals in elke mooie herinnering

 

De dag bestaat nu

Uit stap voor stap

Uit één piek van de dag

Uit doseren

Uit grenzen

Uit één ding tegelijk

Uit onverklaarbaar moe

En uit kijken naar de wereld

Die langs me heen

Doordendert

 

Onzichtbare opbrekingen

In mijn hoofd

Maken denken vermoeiend

Elk gesprek een marathon

Steeds weer een omleiding

Of gaten in het asfalt

Als in een opgebroken stad

Vind ik moeizaam mijn weg

Maar soms verdwaal ik

Zonder dat iemand het ziet

In mijn eigen straten

En alles loopt vast

Tot ik niet eens meer weet

Wat ik net heb gezegd

 

Met een brok in mijn keel

Kijk ik naar de restanten

Waar ik het mee moet doen

Toch zie ik her en der

Een boom, een bloem

Een glimlach

Omdat het ook mooi kan zijn

In een opgebroken stad

En je overal kunt komen

Met navigatie.

 

Christine

 

Na een auto-ongeluk in 2014 moest Christine haar leven anders inrichten. Tegenwoordig is zij vooral bezig met schrijven voor kinderen en volwassenen, zoals gedichten, blogs of boeken. Ook houdt ze lezingen over mantelzorg en over Niet-Aangeboren Hersenletsel (NAH), is ze coach en geeft ze schrijfbegeleiding en -advies. Kijk voor meer informatie op www.christinekliphuis.nl

 

Lees hier meer informatie over NAH


Meer artikelen in Hersenletsel

Reacties

8

Super mooi en zo herkenbaar


Riekie Albrecht  |  29-07-2018 20:53 uur

Raak! 💙


Lieneke  |  01-03-2017 22:38 uur

Geweldig gedicht Christine, kippenvel !


Ger van der Wal  |  22-02-2017 11:47 uur

Reageer op dit artikel

Dit is contactinfo