Home
Actueel
Blogs
Terug op het (werk)veld
Delen

Terug op het (werk)veld

Zondag 11 februari 2018. Geplaatst onder: HersenletselHersenschudding door Jeanne Roeland

Nieuw jaar nieuwe kansen. 1 januari 2013 had ik mij helemaal hersteld gemeld van mijn hersenschudding. Eindelijk kon ik als volwaardig en fulltime collega aan de slag. De verantwoordelijkheden, de werkdruk, de deadlines, ik was er klaar voor!
Mijn manager vroeg mij een kort praatje voor te bereiden om mij voor te stellen tijdens de wekelijkse afdelingsbijeenkomst. Want ik had tijdens mijn re-integratie mijn gezicht laten zien op de werkvloer, maar de focus lag op uren opbouwen. Nu kon ik eindelijk mijzelf goed introduceren. Ten overstaan van tientallen collega’s hield ik mijn praatje: “Hi allemaal, ik ben Jeanne en jullie hebben mij hier wellicht al een tijdje rond zien lopen vanwege mijn re-integratie. Ik ben inmiddels helemaal hersteld van mijn hersenschudding en ga nu eindelijk aan de slag als Recruiter”.

 

Ik dacht aan de vier afdelingen waar ik voor zou gaan werken. De eerste drie noemde ik vrij klakkeloos op, maar de vierde was... blanco. Ik dacht na. Niets. Na een poosje hoorde ik mijzelf uiteindelijk toch de vierde afdeling goed uitspreken…gelukkig!

Ik keek iedereen aan. Hadden ze het door dat ik het even niet meer wist en alles kwijt was? In een flits dacht ik, ben ik wel echt beter? Iedereen keek mij nog hetzelfde aan. Waarschijnlijk niet. Iedereen heette mij welkom en ik was klaar. Pfiew. Waarschijnlijk de spanning. Het is toch altijd even spannend om voor een grote groep mensen te presenteren.

 

En tja na twee maanden thuis en drie maanden re-integreren was het weer even wennen natuurlijk, mijn werkmodus. 40 uur in de week werken leek mij goed af te gaan, alleen ‘s avonds en in het weekend was ik nog moe. Ik wist dat ik moest wennen en ook daarin weer moest opbouwen. Wat daarbij goed zou helpen was dat ik dan nu ook mijn conditie weer ging opbouwen.

Ik had 5 maanden niet meer gesport. Mijn focus had gelegen bij re-integratie op mijn werk, dus ik was ook niet zo fit als normaal. Maar nu ging ik dan eindelijk terug naar mijn hockeyteam en weer beginnen met trainen. Rustig aan doen. Ik was heel blij om iedereen weer te zien, gelukkig had ik ervaring met terugkeren naar hockey na een hersenschudding. Dat was dan weer een geluk na 3 ongelukken.

 

Heerlijk weer een paar rondjes rennen en een balletje slaan. En dat ook weer uitbouwen, mijn plek in het team weer terugvinden, conditie opbouwen. Ik wist uit ervaring dat ik geduld moest hebben. Het was niet anders, maar ik was allang blij dat ik weer op het veld stond.

We begonnen met een partijtje zonder te scoren; je moest zoveel mogelijk in balbezit blijven met je team. Ik rende en iemand speelde de bal. Ik dacht dat ik hem had, maar zag dat ik hem gemist had. Huh, dat is raar? Ik rende door, stond weer vrij. Mijn teamgenoot passte de bal en ik had hem weer niet. Ik was te laat met mijn stick bij de grond. Huh alweer? Waarom was ik elke keer te laat?

 

Hoe kon het toch dat ik hersteld was maar alles zo stroef ging?

 

 

Jeanne

 

Lees hier de vorige blog van Jeanne.

 

 

Kijk voor meer informatie op www.ikhebeenhersenschudding.com of op www.stichtinghersenschudding.nl.


Meer artikelen in HersenletselHersenschudding

Reacties

4

Heel er kenbaar nu nog met twee whiplashes en een bersen schudding. Het visuele. Verbale en horen. Zijn niet altijd wat het was. Weet niet wat ik moet doen. Maar ik weet ook niet wat ik kan doen maar neem het stap voor stap.


Char  |  16-02-2018 09:12 uur

ik mis het woord "werk", of mis ik dat woord omdat ik een schedelbasisfractuur en 6 Tia's gehad heb...


Ger  |  12-02-2018 19:22 uur

Ook de hockey moet je weer opbouwen....je kunt het😘


Dianne  |  12-02-2018 02:37 uur

Reageer op dit artikel

Dit is contactinfo