Home
Actueel
Blogs
TIA - Het overkwam Karin in het buitenland

TIA - Het overkwam Karin in het buitenland

Donderdag 23 februari 2017. Geplaatst onder: HersenletselTIA door Marya Kronshorst

Zomer, Zuid-Frankrijk. Mijn man en ik zaten aan de koffie, heerlijk in het ochtendzonnetje. Het was warm en ik voelde me wat duizelig en hoorde alleen maar geroezemoes. Eerlijk gezegd gaf ik de warmte de schuld. Tot ik mijn rechterarm probeerde op te tillen. Dat lukte niet. Ik wilde wat zeggen. Ook dat lukte niet. Heel raar, ik was me continu zo bewust van de hele situatie en dacht: 'Ik ga nu echt wat zeggen. Nu. Waarom kan ik dat niet?' Na een kwartiertje kwam de spraak terug. Het was wartaal, alsof ik dronken was.

 

 

Buitenlands ziekenhuis

En tja, dan gaat alles ineens snel. Mijn man alarmeerde de receptie en na wat gedoe was daar de brandweer. Even later lag ik op de SEH in het dichtstbijzijnde streekziekenhuis. Ik kon inmiddels weer praten en bewegen. Mijn man mocht niet bij mij blijven, maar ja die laat zich niet tegenhouden.

 

TIA of CVA

De behandelend arts meldde dat de scan er goed uitzag én er binnen 48 uur een tweede scan moest worden uitgevoerd. En dat kon niet in dit ziekenhuis. We mochten – met een portie bloedverdunners - wel terug naar het huisje. Tja, daar ga je nadenken. Hoe zou die uitslag zijn? Binnen 48 uur een tweede scan? Waar? De enige optie leek een privékliniek. Geen optie, want die kosten worden niet vergoed. Na veel gedoe en aandringen mocht ik toch in het streekziekenhuis de tweede scan ondergaan.

 

Blijven of naar huis

In de tussentijd had mijn man contact gezocht met de zorgverzekeraar. Vanuit het buitenland kom je bij de ANWB Alarmcentrale terecht. Zij hebben ons fantastisch geholpen. Ik voelde me prima. Goed genoeg om de vakantie voort te zetten. Zeker met de wetenschap dat de uitslag van de scans oké was. Dat stelde ons gerust.

 

Huiswaarts

Drie weken later op de weg naar huis heb ik zelfs achter het stuur gezeten. Achteraf niet zo slim. Maar goed, na de lange reis en een nachtje in het eigen bed meldde ik me bij de huisarts. Voor de doppler echo kon ik hier naar het ziekenhuis en ik ben slechts een keer bij de neuroloog geweest. Nu denk ik weleens: 'Stel dat het een ernstige hersenbloeding was geweest? En daarmee terecht was gekomen in zo’n buitenlands streekziekenhuis? Brrr.'

 

Aan het werk

Al met al voelde ik me heel wat: 'Gebeurd is gebeurd, gewoon aan het werk gaan.' Nou, dat viel tegen. Na die eerste ochtend was ik total loss. Gelukkig had mijn werkgever alle begrip. De bedrijfsarts ook. Hij adviseerde me thuis te blijven en de werkuren rustig op te bouwen. Het heeft even geduurd maar is gelukt.

 

Gemis aan informatie

Jammer vind ik wel dat geen enkele arts me heeft verteld dat autorijden – tijdelijk - verboden is, dat rustig aan doen een must is en die extreme vermoeidheid erbij hoort. Voordat ik dat laatste accepteerde! Je moet zelf ontdekken wanneer je rust moet nemen en wat nog wel en niet meer kan. Nu weet ik dat goed plannen noodzaak is. Meerdere afspraken op een dag is te veel van het goede. Buiten dat functioneer ik slecht in groter gezelschap. Te veel rumoer, te druk aan het hoofd. Ja, het leven is nu anders. Na een TIA moet je jezelf opnieuw uitvinden.

 

Meer informatie over TIA (Transient Ischemic Attack) vind je hier. Of kijk op de website van Hersenletsel-uitleg.

 

Mijn naam is Marya Kronshorst. Ik ben moeder, echtgenote, tekstschrijver, sportdocent, breiNwerker en om meerdere redenen sterk geïnteresseerd in alles wat met Niet Aangeboren Hersenletsel te maken heeft. Met bewondering zie ik hoe getroffenen (leren) omgaan met de gevolgen van hersenletsel NAH, het zichtbare en onzichtbare.

Ieder strijdt zijn eigen strijd, kent diepe dalen, ervaart mooie momenten en heeft een eigen verhaal. Niet iedereen wil dit overal delen, daarom zet ik - ook jouw anonieme - ervaring graag in dit blog. Om andere NAH betrokkenen - van patiënt tot mantelzorger en van therapeut tot specialist - te helpen begrijpen hoe het is om te leven met NAH. Begrip voor elkaar is immers het begin van respectvol en plezierig samenleven.

 

Marya heeft ook een eigen website waarop haar blogs terug te lezen zijn.  

 

Lees hier de vorige blog van Marya


Meer artikelen in HersenletselTIA

Reageer op dit artikel