Home
Actueel
Blogs
Uit eigen beweging

Uit eigen beweging

Maandag 30 maart 2015. Geplaatst onder: Beroerte door Emil de Boer

In de loop van tijd gaat het beter. Niet alles wordt beter, maar qua eigen beweging wel...


Slapen kan ik wel. Daar heb ik geen problemen mee. Vòòr mijn hersenbloeding ook niet. Vermoeidheid evenmin. Maar dingen kosten mij wel meer energie, alhoewel ik er niet echt moe van word.


Ik heb problemen met het nemen van initiatieven. Bijvoorbeeld in het leggen van contacten. Ik zit wel op Facebook en Twitter, maar dit zijn contacten die ik onderhoud via het web. Dat is veilig. Het kost veel tijd, maar dat heb ik er zeker voor over! Dit geeft anderen de kans op de hoogte te blijven van de dingen die ik doe, wat ik beleef en wat in mij leeft.

 

Ik ben ook een blog begonnen. Nog een initiatief die ik heb genomen! Ik had er het laatst ook over met een goede vriendin. Het is een groot verschil of je contact met mij hebt via het web...of mij in levenden lijve ziet. Dan zie je ineens wat deze hersenbloeding met mij heeft gedaan. Het is eng en spannend voor mij en zeker ook voor de andere partij.


Wat is de definitie van initiatief?
Initiatief nemen wil zeggen: uit eigen beweging, zonder aansporing van iemand anders, actie ondernemen of actie in gang zetten, in plaats van af te wachten.


Soms doe ik dingen uit eigen beweging, maar in veel gevallen moet iemand anders mij aansporen. Maar ik houd niet van afwachten. Wachten heb ik wel geleerd in de Vogellanden. Geduld ook. Ik houd niet van mensen die afwachten. Daar kan ik niet tegen. Niet nu, niet vóór mijn hersenbloeding, nooit. Alleen contacten onderhouden via het web is niet leuk. Maar voor mij is het een prima middel en ik vind het belangrijk. Contacten met familie, vrienden, kennissen en geïnteresseerden.


Ik typ niet meer zo snel, maar toch wil ik het onderhouden. Dus ondanks mijn mindere snelheid, schrijf ik. Om je een idee te geven: gemiddeld doe ik over een blog een half uur. Ik typ nu met één vinger en niet blind. Ik heb gewoon geen controle over mijn vingers. Het beetje controle dat ik nog wel heb, stop ik dan op die manier in het typen. Ik kan ook niet lang achter elkaar typen. Dan krijg ik soms kramp in mijn arm. Het kost zo wel meer energie, maar ik doe het nog. Als het warm is, zit ik soms zwetend achter het toetsenbord. Ook het behouden van concentratie wordt moeilijk voor me. Dus moet ik vaker pauze nemen tijdens het typen en daarna kan ik weer verder...

 

In het begin had ik moeite met het nemen van initiatief, doordat dat deel in mijn hersenen door de bloeding verstoord raakte. Inmiddels is dat niet meer verstoord en neem ik weer initiatief zoals voorheen...nou ja niet helemaal...maar goed.


Meer artikelen in Beroerte

Reacties

3

Beste Emil de Boer, middels de digitale snelweg vond ik uw blog en het feit dat u een boek uit heeft gegeven over NAH. Zelf ben ik met NAH geconfronteerd in hetzelfde jaar, middels een verkeersongeval. Ook ik heb een blog en ben actief op het web voor een bedrijf dat gespecialiseerd is in o.a NAH. Mij valt op dat er velen zijn die de informatie omtrent NAH versnipperd vinden. Graag zou ik een keer met u van gedachten wisselen. U kunt mij bereiken per opgegeven e-mailadres. Graag hoor ik van u.


NAHderbekeken  |  31-05-2015 19:59 uur

heb 7 jaar geleden een beroerte gehad en lag nog geen dag in het ziekenhuis dat het uwv mij belde wanneer ik ging werken en hoe lang het ging duren terwijl mijn man had door gegeven dat ik een beroerte heb zeiden ze tegen mijn man kan ze niet zelf bellen


karin pessel  |  19-04-2015 18:09 uur

He hallo.
Actie is al lastig voor 'gewone' mensen.
Mij helpt het om me te richten op de beloning en het vrijkomen van de creativiteit.
Gelukkig is die niet geraakt. (of toch wel?)
Succes


Han Buwalda  |  03-04-2015 10:58 uur

Reageer op dit artikel