Home
Actueel
Blogs
Uit huis geplaatst

Uit huis geplaatst

Donderdag 30 augustus 2018. Geplaatst onder: DepressieTrauma door Saskia Troy

Een jaar na het coma ongeluk ging ik met een uitstekende Cito-toets naar de brugklas. Het onderwijs op mijn school werd door de schoolleiding al snel te gemakkelijk voor mij bevonden. Uit pure verveling, zou ik te vaak de klas op stelten hebben gezet waardoor sommige kinderen slechte cijfers begonnen te halen maar ik zelf niet. Het Gymnasium in een ander gedeelte van de stad zou beter voor mij zijn geweest omdat ik een strengere school met meer discipline nodig zou hebben.


Op het Gymnasium werd ik mishandeld door een leraar waarvan ik in de klas moest blijven zitten terwijl ik flauw viel vanwege de Ziekte Von Willebrand en waarschijnlijk destijds ook al een biologische schildklieraandoening en endometriose als gevolg daarvan en werd er ondanks de kennis hierover niet ingegrepen. Na een jaar thuis te zijn geweest werd ik op de volgende school een klas vooruit gezet omdat ik niet naar school ging omdat ik dit vanwege de vermoeidheid als gevolg van het coma ongeluk niet vol kon houden maar steeds goede cijfers bleef halen. Op deze manier raakte ik steeds ongemotiveerder om naar school te gaan. Overdag sliep ik meestal en s ’nachts kon ik niet slapen. In de ochtend had ik dan de grootste moeite om wakker te worden. Ook de eerste uren was ik dan meestal nog erg slaperig.


Op dit moment werd er geen onderzoek gedaan naar slaapproblemen na een ernstig coma ongeluk. In het ziekenhuis werd een lichte atrofie rechtsfrontaal waarvoor geen bloedverdunners waren gegeven voor verwaarloosbaar aangezien waardoor ik geen behandeling voor de gevolgen van het coma ongeluk voor mijn dagelijkse leven kreeg. De behandelend arts wilde ondanks de kennis die hij hierover heeft gehad geen brief schrijven aan de school over de gezondheidsproblemen die ik had.


De mishandeling door mijn stiefvader van destijds bleef doorgaan en ik liep weg van huis waarna ik een baantje in de horeca in Domburg had gevonden. Mijn biologische vader die tot aan mijn volwassen leeftijd nog wel de voogdij over mij heeft gehad deed verder niets om mij te helpen en daar mocht ik niet gaan wonen. Ik maakte vaak lange uren tot s ’avonds laat met slechte arbeidsomstandigheden. Op dit moment wist ik nog niet dat dit kinderarbeid was. Een aantal weken sliep ik bij vrienden, toeristen of op het strand omdat ik geen slaapplaats had.


Een revalidatiebehandeling voor lichte executieve functieproblemen als gevolg van het coma ongeluk in mijn jeugd werd er niet gegeven. Van de behandelend arts kreeg ik geen behandeling voor trauma, depressie en een lichte hersenkneuzing. Ook kwam er geen behandeling voor de erfelijke Ziekte Von Willebrand die pas jaren later werd gediagnosticeerd en een biologische schildklieraandoening werd over het hoofd gezien. Een integrale diagnostiek heeft niet plaatsgevonden. Er werd niet ingegrepen tegen kindermishandeling.


Met een brief vol leugens, onwaarheden werd ik uiteindelijk geplaatst op een internaat voor moeilijk opvoedbare kinderen. Dit ondanks dat mijn moeder steeds heeft voorgesteld om mij naar een pleeggezin in de Verenigde Staten te sturen zodat ik daar naar de Amerikaanse highschool kon gaan. Een plaatsing binnen een pleeggezin met een revalidatiebehandeling en een aangepast programma op school behoorde niet tot de mogelijkheden.

 

Saskia

 

 

Lees hier de vorige blog van Saskia

 


Meer artikelen in DepressieTrauma

Reageer op dit artikel