Home
Actueel
Blogs
Visualisatie

Visualisatie

Maandag 7 maart 2016. Geplaatst onder: Depressie door Monique Karsten

Monique is mijn naam, ik ben een gelukkige moeder van twee dochters.
Anderhalf jaar na de geboorte van mijn jongste dochter kreeg ik de diagnose bipolair met veel kenmerken van ADHD. In die periode kreeg ik geen grip op de zorgen die ik had rondom mijn dochter. Ze was met veel moeilijkheden ter wereld gekomen en met veel onzekerheden over haar gezondheid naar huis gekomen.

 

Ik sliep niet of nauwelijks en mijn angsten waren uitvergroot en buiten proporties. De psycholoog waar ik toen liep, rook direct onraad en stuurde mij door naar een psychiater. Daar was de diagnose snel duidelijk. Vrijwel direct startte ik met medicijnen.

 

Omdat de situatie thuis erg veel onzekerheden met zich meebracht heeft het lang geduurd voordat ik enigszins stabiel was. De slaapproblemen bleven en het gepieker ging vaak onverminderd door, met daarbij het risico in een bipolaire episode te raken. Ik wilde het piekeren stoppen, maar kwam er eigenlijk achter dat ik het beter kon aanvaarden en tegelijkertijd niet eindeloos hoefde toe te laten.

 

Ik tekende een soort schema. Dit schema visualiseerde ik wanneer ik niet kon slapen. Ik zag een soort ruimte voor mij, waarbinnen ik elke zorg en angst mocht doordenken. Wanneer ik dat stap voor stap gedaan had kon ik wegzakken in een veilige ruimte met warmte en licht. Ik mocht daar mijn zorgen voor even achter mij laten en slapen. Later heb ik er dit schilderij van gemaakt.

 

Ik gaf mijzelf met deze visualisatie-oefening een soort toestemming om te piekeren maar ook het recht er even mee te stoppen. De noodzaak om te piekeren werd minder en ik kreeg meer grip op de situatie. Ik raakte niet meer in paniek van de slapeloosheid en viel vaak uiteindelijk in slaap.

 

Het heeft nog wel een aantal jaar geduurd voordat de situatie thuis stabiel werd en ik deze visualisatie niet meer nodig had.


In een wat mooiere vorm heb ik hem ook aan mijn dochters geleerd. Als zij niet kunnen slapen of liggen te piekeren, gaan ze een gevisualiseerde warme glazen tunnel in en zakken steeds dieper naar beneden hun veilig ‘hol' in. Ondertussen gooien ze hun zorgen door kleine gaatjes in de buis de ruimte in. Ook voor hen werkt dit prima.

 

Het is misschien niet het soort schilderij dat aan je muur zult hangen, maar voor mij was het maken en de visualisatie een soort helende kunst creëren. Dit schilderij heeft dus niet het doel gehad een ander te behagen met een stukje kunst aan de muur. Het proces was helend voor mij. Ik hoop dat dit schilderij met mijn verhaal erbij, voor een ander ook helend kan zijn.


Monique Karsten


Meer artikelen in Depressie

Reacties

2

Knap dat je mijn verhaal als onzin afschildert maar wel een diagnose en een oplossing weet te schetsen.
Qwantumtouch zal blij zijn met zulke snelle diagnoses
Als je dan toch een diagnose stelt laat dan even weten welke mineralen ik te kort kom en in welke dosering ik ze moet gebruiken?
alhoewel dat alleen mijn nieuwsgierigheid maar bevredigd,want zoals je kunt lezen heb ik mijn angsten op mijn eigen manier overwonnen en juist daarmee heeft de hersenstichting mij een plekje gegeven om dat ik het oa zelf heb kunnen overwinnen. Een positief geluid. En daar anderen mee wil steunen in tegenstelling tot jou reactie.
Ik zou graag eens met je willen babbelen.


Monique Karsten   |  17-09-2016 21:30 uur

Wat een bio onzin angst is een bacterie.

mineralen tekort
en laat eens naar je kijken Door qwantum touch en wat homeopathische korrels helpt je angst gaat weg


groetjes ellen.



ellen  |  03-04-2016 21:42 uur

Reageer op dit artikel