Delen

Blogs

Maandag 24 november 2014

Niets meer kunnen

Geplaatst onder: Beroerte door Emil de Boer

Na mijn hersenbloeding kon ik niets meer, alles wat ik voorheen kon...praten, mij uiten, controle hebben, wassen...kon ik niet meer, na zeven weken op de intensive care begon mijn gevecht! In het ziekenhuis. Ik kon niets meer. Mijn leven in handen van anderen, vechten totdat je het lot weer in eigen handen hebt. Ik had nog een lange weg te gaan. Een erg lange weg, maar dat wist ik toen nog niet. Versuft door alle medicatie die ik kreeg, deed ik mijn best de... Lees verder»


5 Bekijk reacties (5)   |   Meer artikelen in Beroerte

Maandag 17 november 2014

Schaamte

Geplaatst onder: Beroerte door Siemon Vroom

Ik heb mijn eerste, korte spreekbeurt gehouden. En ik kwam uit mijn woorden. Bij de opening van de nieuwe plek voor de Breinbrouwerij, een NAH-café in Rotterdam-Zuid. Het land van Feyenoord-fans. Voor een Amsterdammer een echte uitwedstrijd. Ik heb mijn autootje gecontroleerd op dingen die maar enigszins op Amsterdam wijzen. Hoewel ik geen Ajax-fan ben, ben ik toch bang dat zij mijn auto slopen als zij maar een spoortje voelen, ruiken of zien uit de hoofdstad. Onterecht, zo bleek;... Lees verder»


3 Bekijk reacties (3)   |   Meer artikelen in Beroerte

Maandag 10 november 2014

Lijstje met voordelen

Geplaatst onder: Hersenontsteking door Ariena Ruwaard-Hooijer

Ik moet op zoek naar voordelen van mijn ziekte waarvan ik tot nu toe alleen maar hopeloos veel nadelen heb gezien. Maar niet meer werken en veel thuis zijn, zorgt dat ik tijd en ruimte heb voor van alles en nog wat.   Van dat alles en nog wat heb ik een lijstje gemaakt. Mijn lijstje: 1. Lezen, niet te ingewikkeld. Volgens één of ander onderzoekje in het ziekenhuis heb ik geen hbo-niveau meer. Inmiddels weet ik van genoeg vrouwen om mij heen, zonder... Lees verder»


5 Bekijk reacties (5)   |   Meer artikelen in Hersenontsteking

Maandag 3 november 2014

Valpartijen, afkicken en ontwenningsverschijnselen

Geplaatst onder: Beroerte door Harry de Weerd

Met een verlamd been jezelf voortbewegen blijft een inspannende bezigheid, die ik niet altijd zonder kleerscheuren volbreng.   Gedurende de twee jaar die ik nu thuis ben, staat de op mijn lichaamsmaten afgestemde rolstoel werkeloos in een hoek van de slaapkamer. Ga ik eens een dagje rondtoeren met een kennis of vriend, dan gaat 'ie in de kofferbak mee. Wil je een leuke omgeving enigszins verkennen dan kom ik lopend niet ver en dus blijf ik dan aangewezen op de duwer/begeleider.... Lees verder»


1 Bekijk reacties (1)   |   Meer artikelen in Beroerte

Dit is contactinfo