Home
Actueel
HersenMagazine
Toekomstdromen HersenMagazine augustus 2019

Toekomstdromen

In elke editie van het HersenMagazine worden de toekomstdromen van verschillende wetenschappers en hun onderzoeken vermeld. Hieronder leest u de naast toekomstdromen van de wetenschappers ook de toekomstdromen van twee patiënten die na ernstig hersenletsel nog kampen met de (on)zichtbare gevolgen ervan.

Prof. dr. Sander Geurts wil meer bewegingsvrijheid voor patiënten

‘Ik noem graag de loopexpertise. In de revalidatie na hersenletsel is het nog altijd zo dat herstel van functies vaak onvoldoende lukt. Daarom richten wij ons met technologie erop om te zorgen dat mensen beter met de gevolgen van hun hersenletsel omgaan. Daar valt nog veel te winnen. Zo zie ik voor mijn interessegebied, de loopexpertise, in de toekomst de ontwikkeling van aangedreven orthesen die mensen beter helpen te lopen. Of het gebruik van elektrostimulatie van spieren om het lopen te ondersteunen. Of slimme operaties die helpen bij het herstel van spierbalans. Het doel is dat mensen met een verlamming, samen met deze medisch-technische ontwikkelingen, meer vrijheid en kwaliteit van bewegen ervaren. Letterlijk en figuurlijk meer bewegingsvrijheid, dat is wat ik mijn patiënten enorm zou gunnen.’ 

Patiëntenambassadeur van de Hersenstichting Danny Laponder wenst nog meer voorlichting

‘Vier jaar geleden kreeg ik een herseninfarct. De zichtbare gevolgen, zoals moeilijk spreken, opnieuw moeten leren lopen en fietsen, zijn in de revalidatieperiode goed opgepakt. Andere dingen stopte ik weg. Ik was veranderd, zeiden ze op mijn werk en in mijn omgeving. Meer bekendheid leidt tot meer begrip. Aan de buitenkant zie je bij mij niets raars. Pas als je mij spreekt, merk je dat er iets aan de hand is. Met de juiste voorlichting en meer bekendheid geven aan onzichtbare gevolgen, raken meer mensen op de hoogte. Tijdens een gesprek zouden die dan sneller kunnen schakelen. Dat is voor hen fijner, maar ook voor mij. Ik hoop ook dat de vele kleine organisaties of particuliere initiatieven gaan samenwerken met de Hersenstichting zodat die voorlichting niet zo versnipperd gegeven wordt. Samen een vuist maken is beter.’

José Espinola y Vázquez hoopt op meer voorlichting

In 2001 botste José Espinola y Vázquez tijdens voetbal op een medespeler. Op scans was geen hersenschade zichtbaar. Toch had hij 24 uur per dag hoofdpijn en verminderde concentratie. ‘Ik kon geen twee dingen tegelijk meer doen. Vanwege die onzichtbare gevolgen en de ongrijpbaarheid ervan, heeft het daarna acht jaar geduurd voor het duidelijk was dat ik hersenletsel had. Ik zou nog meer voorlichting willen in de onzichtbare gevolgen van NAH. Het zou mooi zijn als we de voorlichting kunnen inzetten op een breed publiek. De doelgroep die je wilt bereiken zijn juist de mensen die nu niet veel met hersenletsel te maken hebben. Dat is het moeilijke. Ik hoop dat we de mensen kunnen bereiken die weinig met hersenletsel te maken hebben. Maar bovenal hoop ik dat de kennis straks ook bij het eerste aanspreekpunt in de hulpverlening aanwezig is. Huisartsen zouden veel alerter moeten zijn op hersenletsel. Die kennis zou je in de opleiding kunnen inbedden.’

Dr. Henk Eilander en dr. Jan Lavrijsen hopen op een sluitend netwerk van zorg in alle fasen en alle leeftijden

Henk Eilander en Jan Lavrijsen hebben jarenlang hard gewerkt aan betere zorg na coma. Ze hopen allebei op een sluitend zorgnetwerk voor mensen na coma. Eilander: ‘Ik zie een netwerk van zorg in alle fasen en alle leeftijden. Geconcentreerd op een paar plekken in het land. Het moet duidelijk zijn waar je terecht kunt en waar de familie de juiste begeleiding krijgt.’ Lavrijsen vult aan: ‘Daar is een goede opleiding voor nodig. Het is dus zaak om nu al te investeren. De specialisten van de toekomst worden immers nu opgeleid. Om te zorgen dat de aandacht en zorg voor deze doelgroep duurzaam is, moet nieuwe kennis ontwikkeld worden en bestaande kennis meer toegankelijk en verspreid. Ook dat is onderdeel van de nieuwe plannen.’

Prof. dr. Erik Scherder wil nog beter aantonen wat beweging doet voor het gezond houden van hersenen

‘We hebben nu een onderzoek lopen naar de effecten van beweging op de cognitieve ontwikkeling van mensen met een lichamelijke beperking. Van dat soort studies mogen er wel meer komen. En mochten de financiële middelen er zijn, dan zou ik willen proberen om iedereen meer te laten bewegen. Voorlichting is daarbij belangrijk, maar ook het laten terugkeren van gymnastieklessen op scholen waar die nu verdwenen zijn. En tot slot zou ik willen dat muziek op school een veel belangrijkere plek inneemt. Het is bewezen dat muziek een verrijking is voor de hersenen. Je zou ook een combinatie van muziek en dans kunnen maken, zoals in de Chinese cultuur vaak gebeurt, waar jong en oud dagelijks op straat met elkaar dansen en muziek maken.’

Aanmelden nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte van ons laatste nieuws.

Aanmelden