Delen

ADHD bij volwassenen

Sinds kort wordt ADHD ook bij volwassenen onderkend. Deze variant wordt ook wel AADD genoemd; Adult Attention Deficit Disorder. Eén van de criteria om aan de diagnose te voldoen, is echter wel dat de problemen al sinds de kindertijd spelen: een volwassene kan dus niet op latere leeftijd ADHD/AADD ‘krijgen', maar het kan wel pas op latere leeftijd gediagnosticeerd worden.

Symptomen

Bij veel volwassenen worden symptomen van ADHD toegeschreven aan hun persoonlijkheid. Echter, symptomen als concentratie- en aandachtsproblemen, vaak dingen kwijt zijn, gebrek aan organisatietalent en/of snel afgeleid zijn, kunnen symptomen zijn van de aandachtsproblemen passend bij ADHD. Vaak neemt de hyperactiviteit, die veel kinderen met ADHD kenmerkt, af naarmate leeftijd vordert. ADHD kan wel blijven leiden tot een verminderd vermogen impulsen te controleren: ook volwassenen met ADHD kunnen gesprekspartners op onnodige momenten onderbreken.

 

Overigens wordt er vaak gezegd dat volwassenen met ADHD met de jaren beter worden in het omgaan met hun symptomen: zo kiezen mensen met ADHD vaker voor beroepen, waarin hun gedrag minder storend of zelfs voordelig kan zijn.

Diagnose

De diagnose ADHD wordt door een medisch specialist, zoals een psychiater, gesteld aan de hand van de DSM-IV, een medisch handboek met beschrijvingen van psychische stoornissen. Hierin zijn bovengenoemde symptomen gegroepeerd, en in de DSM-IV is vastgesteld dat een deel van de symptomen al voor het 7e levensjaar zijn opgemerkt. Dit kan bij volwassenen achteraf worden gedaan aan de hand van schoolrapporten, getuigenissen en schooldossiers. Daarnaast moeten de kenmerken in verschillende situaties (bijv. thuis én op het werk) voorkomen, en hebben de symptomen een duidelijk negatief effect op het dagelijks functioneren van de patiënt. Tot slot wordt er vastgesteld, of de patiënt niet aan een andere ziekte lijdt die (deels) dezelfde kenmerken vertoont.

 

Het is aangetoond dat een aantal andere psychiatrische stoornissen vaak samengaan met ADHD: voorbeelden zijn angst- en eetstoornissen, Borderline persoonlijkheidsstoornis, slaapproblemen en verslaving.

Via de huisarts kan iemand worden doorverwezen naar een zogeheten 2e-lijns medisch specialist, die de diagnose ADHD kan stellen.

Behandeling

Er is nog geen behandeling die ADHD kan genezen. In veel gevallen kan medicatie wel helpen bij de behandeling van ADHD. De chemische stof methylfenidaat heeft een bewezen effect op verlichting van de klachten. Naast medicatie, is vaak ook een herstructurering van het levenspatroon van de patiënt zinvol. Zo kan individuele hulp bij het plannen van de dag, extra steuntjes in de rug bij het bijhouden van de agenda, etc. voor verlichting van de klachten zorgen. Tot slot is soms ook psychologische ondersteuning wenselijk vanwege een gebrek aan zelfvertrouwen en/of angst.

Cijfers

Aangenomen wordt, dat ADHD bij minimaal 1% van de bevolking voorkomt. Dit betekent dat 1/3 van de kinderen met ADHD ook in de volwassenheid er nog last van heeft. Anders dan bij kinderen, is de verdeling van ADHD bij volwassenen tussen mannen en vrouwen ongeveer gelijk. Dit ligt niet aan de mogelijkheid dat mannen sneller over ADHD heen groeien; waarschijnlijk wordt de hyperactieve component bij jongens vaker op jonge leeftijd opgemerkt door ouders, leerkrachten etc. terwijl vrouwen op latere leeftijd zelf last krijgen van concentratieproblemen, en dus pas later gediagnosticeerd worden. Kort gezegd hebben vrouwen vaker last van de aandachtsproblematiek bij ADHD, terwijl  jongens vaker (ook) hyperactief en/of impulsief zijn.

Aanmelden nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte van ons laatste nieuws.

Aanmelden Stel uw vraag online
Dit is contactinfo