De tuin

Maandag 3 februari 2014. Geplaatst onder: Beroerte door Harry de Weerd

Designstickers en belettering staan er op de achterkant van zijn zwarte trui.
De man die erin zit werkt en zwoegt. Peuk in de mond en de schop die in de grond ploegt. Zo neemt hij mijn voortuin onder handen. Al het onkruid heeft hij in zijn greep. Onverstoord gaat hij maar door en door, alsof iemand er bestraffend bij staat met een zweep. Wat uren ervoor nog op een rimboe leek, verandert in keurig aangeharkte zwarte aarde.

 

Jarenlang was mijn tuintje van onschatbare waarde. Maar nu ik te vaak moest aanzien hoe de natuur mijn 20 vierkante meters deed bedekken met ongewenst onkruid, zoals het venijnig 7-blad, verzucht ik op de bank. Met mijn poot zo mank kan ik niets.

 

Het doet me wat. Om te zien hoe deze vriendelijke en hardwerkende beun de haas met grindtegels de vruchtbare aarde gaat toedekken. En ik er straks geen omkijken meer naar heb. Geen ergernissen en frustraties meer. Toch doet het me zeer: geen bloeiende geluks-klavertjes en gladiolen meer. Iedere tuinliefhebber zal dit wel snappen. Grindtegels voor mijn ramen, opdat zijn vrouw een stevige ondergrond heeft om ze makkelijker te kunnen lappen. Een ligusterstruik, de skimmia en beeld Bartje blijven nog als waardig aandenken bestaan. Zij herinneren mij eraan hoe het ooit was. Weet nu dat het goed is. Al blijft wel het gemis.

 

Moraal van deze gebeurtenis: als fervent tuinman betreur ik het ten zeerste dat ik deze hobby niet meer kan beoefenen.


Meer artikelen in Beroerte

Reacties

5

Respect voor uw


G puijn  |  05-02-2014 15:43 uur

Hopelijk geeft dat ook rust in je hoofd.
Mooi dat Bartje blijven kan ;)
Veel sterkte.


Bart Hissink  |  05-02-2014 15:42 uur

Makker, wat een treffend stukje weer, mijn compliment ! Ik bewonder je ......


René  |  03-02-2014 19:17 uur

Reageer op dit artikel