Home
Actueel
Blogs
Leer er maar mee leven!

Leer er maar mee leven!

Donderdag 25 februari 2016. Geplaatst onder: Hersenletsel door Stefan Cramer

Mijn naam is Stefan Cramer, 28 jaar oud. Sinds eind vorig jaar mag ik mij officieel een hersenpatiënt noemen. De vlag is hier niet voor uitgegaan, maar het gaf wel duidelijkheid. Veel duidelijkheid.

 

Al jaren leefde ik namelijk met heftige hoofdpijnen, spier- en gewrichtspijn en vermoeidheid wat niet hoorde bij een gezonde jongeman van destijds 25 jaar oud. In november 2012 eindigde een griepje plotsklaps op de eerste hulp. Ik lag op de bank en het werd zwart voor mijn ogen en ik kreeg extreme hoofdpijn. Na een punctie in het ruggenmerg bleek ik een virale hersenvliesontsteking te hebben. Volgens de neuroloog niets ernstigs en na een overnachting in het ziekenhuis moest ik het thuis maar even uitzieken. Vanaf dat moment is het eigenlijk alleen maar minder gegaan. De vermoeidheid en hoofdpijnen namen ergere vormen aan. Uit verder onderzoek van de neuroloog en een MRI kwamen geen rare dingen naar voren. Ik was gezond en moest maar wat meer bewegen. Na wat aandringen kwam er een slaaponderzoek en daaruit bleek dat ik te kampen had met rusteloze benen. Ik kreeg medicijnen die voor parkinson worden uitgeschreven en dacht verder te kunnen gaan. Niet veel later lag ik op de grond van het toilet op mijn werk. Mijn benen trilden en schudden alle kanten op. Het bleek een overschot aan dopamine te zijn door de medicijnen. Nieuwe medicijnen maakten mij alleen maar vermoeider en ik besloot te stoppen met de medicijnen. Uiteindelijk kwam de huisarts met de diagnose fibromyalgie. Een verzamelnaam voor al mijn vage klachten en ik moest er maar mee leven! Ik vond het allemaal prima en leerde er inderdaad mee leven door het begrip van mijn familie en vrienden.

Zo'n 2,5 jaar later begon 2015 goed. Mijn zoontje Bentley werd geboren in maart en mijn verloofde Angela en ik besloten te gaan trouwen op 1 september. Vanaf de geboorte van mijn zoontje viel het op dat ik wel erg veel mijn evenwicht verloor. Via de huisarts belandde ik bij de KNO-arts en daarna bij het evenwichtscentrum en de neuroloog. De neuroloog wilde een MRI, maar hier zou niets uitkomen volgens haar. Ik besloot de MRI uit te stellen tot na mijn bruiloft, want er was toch niets aan de hand. De trouwdag brak aan en voor het eerst in jaren liet ik mij helemaal gaan en dacht ik niet aan de volgende dag, wanneer ik gebroken zou zijn. Het werd een topdag!

 

Niet veel later volgde de MRI en op 6 oktober ging ik alleen en zonder verwachtingen terug voor de uitslag. Dat ging niet zoals verwacht... Er was een hersencyste gevonden. Dit is goedaardig maar er moest met het medische team overlegd worden over de behandeling. Tevens zou de MRI uit 2012 worden opgevraagd als referentie of de cyste er destijds al was en of hij dan was gegroeid. Daarna zou ik opnieuw contact hebben met mijn neuroloog. Dat was even slikken, maar ik dacht: Yes! Duidelijkheid! Ik ben niet gek!

 

Stefan Cramer


Meer artikelen in Hersenletsel

Reacties

3

Stefan, gaat het bij jou toevallig om een Colloide Cyste? ik heb er een gehad en ben daar dit jaar aan geopereerd met spoed.


Anne Stuiver   |  28-10-2016 12:08 uur

Beste Boyoura,

De cyste is aangeboren.


Stefan Cramer  |  25-02-2016 19:19 uur

Beste,
Zat de cyste er al langer of niet?
Heel benieuwd......


Boyoura van Outheusden  |  25-02-2016 09:18 uur

Reageer op dit artikel