Home
Actueel
Blogs
Seksueel geweld

Seksueel geweld

Maandag 25 februari 2019. Geplaatst onder: DepressieTrauma door Saskia Troy

Aan het einde van de periode op het internaat werd er, ondanks dat de kennis over seksueel geweld binnen het gezin er jaren is geweest, pas een interventie over incest door mijn stiefvader van destijds gedaan door de leiding. Mijn moeder is direct van hem gescheiden. Hij heeft ons daarna nog maanden bedreigd waarbij veel gewelddadige incidenten hebben plaatsgevonden.


Zo belde hij meerdere keren op een avond om te zeggen dat hij het huis in brand zou steken. Ook probeerde hij de tuindeuren in te slaan, maakte de auto onklaar en is met een overdosis alcohol bewusteloos op de vloer van de woonkamer gevonden. Het was een beangstigende periode.


Om deze reden werd mij geadviseerd om op mezelf te gaan wonen. Op een intakeformulier van een Training Centrum waar ik daarna ging wonen stond echter dat de reden dat ik niet meer thuis zou gaan wonen was dat ik anders weer binnen een beschermde omgeving zou komen wat niet goed was voor mijn verwende gedrag. Nog steeds werd mij als slachtoffer de schuld gegeven van de situatie.


Mijn moeder en haar huidige man vonden een dagboek waarin ik schreef over seksuele intimidatie door mijn stiefvader van destijds en ik probeerde aangifte te doen bij de politie maar zij wilden deze niet opnemen.

 

Om deze reden was ik nu als een jonge vrouw, die zonder een revalidatie moest zien te leven met de gevolgen van een ernstig coma ongeluk, een gemakkelijk slachtoffer voor geweld. Nadat ik op het Kamer Training Centrum bedreigd was met verkrachting door een groep jongens, probeerde ik dit te vertellen aan de groepsleiding. Ik werd op dit moment binnen een paar dagen verwijderd. Dit ondanks dat er nog geen waarschuwing stond op mijn evaluatieverslag. De jongens van de aanranding mochten nog steeds langs blijven komen.


In een onderzoek las ik onlangs dat dit binnen Jeugdzorg heel vaak is voorgekomen. Als er door een slecht veiligheidsbeleid iets verkeerd ging met de jongeren, werd net gedaan alsof het niet de schuld van de organisatie was.


Als gevolg van het coma ongeluk was ik nog steeds erg onhandig in de keuken en werd deze door mij inderdaad soms niet goed opgeruimd. Op dat moment was door de verwaarlozing binnen de medische zorg nog niet gediagnosticeerd dat ik een lichte beperking in de huishouding heb. Soms was ik ook chaotisch met praktische dingen en dan zag ik niet altijd alles even goed aankomen. Ik kon mezelf slecht verdedigen.


Ik was tijdens het seksueel geweld dan ook niet goed in staat om voor mezelf op te komen. Verder was de schaamte groot en durfde ik hier niet met iemand over te spreken. De angst voor de jongens die mij vaak met een groep op de trap stonden op te wachten was enorm. Ik heb hier op dit moment veel slapeloze nachten van gehad. Steeds maar weer die angst.


Voorts werd ik bedreigd door mijn stiefvader die sinds de confrontatie door Jeugdzorg in een persoonlijke crisis terecht was gekomen. Op dit moment probeerde ik te overleven. Mijn biologische vader was in geen velden of wegen te bekennen. Er was nog steeds geen enkele ruimte voor genezing van het coma ongeluk. Een revalidatiebehandeling met traumatherapie en een ergotherapeutisch traject zou er voor mij pas vele jaren later komen. Om te genezen van een traumatische ervaring heb je een veilige omgeving nodig en deze is er in mijn jeugd nooit geweest.

 

Ik wist op dit moment niet dat de verdragen van de Verenigde Naties er op toezien dat de overheid kinderen in een problematische thuissituatie deze veiligheid behoort te garanderen.


Tijdens mijn schadezaak over seksueel misbruik binnen Jeugdzorg die vele jaren later zou volgen werd echter het niet als een verzwarende omstandigheid gezien dat ik een meisje met een handicap was.
Ik heb bij de Commissie, die zich bezig heeft gehouden met geweld binnen de Nederlandse Jeugdzorg, benadrukt dat de kinderen binnen de jeugdhulpverlening medisch verwaarloosd werden en dat zij daardoor een gemakkelijk slachtoffer waren.

 

Saskia

 

Lees hier de vorige blog van Saskia


Meer artikelen in DepressieTrauma

Reacties

2

Dankjewel! Ben blij dat ik deze Blog heb geschreven. Het heeft in ieder geval erg opgelucht.


Saskia  |  25-04-2019 17:09 uur

Er komen steeds meer negatieve verhalen boven water over jeugdzorg. Het is goed Saskia dat jij er toe bijdraagt dat de onderste steen boven komt. Daar heb je echter wel moed voor nodig. Ik ben trots op je.


Nel Hofstra  |  18-02-2019 16:30 uur

Reageer op dit artikel