Home
Actueel
Blogs
Terug van weggeweest

Terug van weggeweest

Donderdag 23 maart 2017. Geplaatst onder: Hypofyse door Petra Serbanescu-Kele

Daar is-ie dan, weer eens een blog van mijn hand. Ik ben een tijdje weggeweest, een langdurige vakantie in Groningen. Het ziekenhuis, welteverstaan. Prima hotel, all inclusieve, zeer vriendelijk personeel, maar toch niet de vakantie die ik in gedachten had. Ik heb een nieuwe hartklep gekregen. Voordat de operatie uitgevoerd kon worden, moest er eerst een ontsteking in mijn hart verholpen worden. Dat betekende wekenlang antibiotica via het infuus. Ik ben ruim drie maanden opgenomen geweest, maar nu ben ik weer terug!

 

Afgelopen jaar was niet echt mijn jaar. Het begon met een dubbele beenbreuk, veel ontstekingen in het been, bacteriën die zijn gaan zwerven en zich in mijn hart hebben genesteld. Daar hebben deze beestjes één van mijn hartkleppen onder handen genomen. De klep is vervangen, ik voel me weer goed. Wat het been betreft, daar neem ik binnenkort afscheid van. Wat? Ja, inderdaad. Een amputatie. Ik ben er niet verdrietig van. Het is mijn enige kans op mobiliteit en de protheses van tegenwoordig zitten zo knap in elkaar dat je haast natuurlijk kan lopen.

 

Enig nadeel is dat de computergestuurde varianten oplaadmomenten behoeven. Dat zal ik dan ook braaf doen. Ik moet er niet aan denken dat tijdens een wandeling midden in de rimboe mijn pootje er ineens mee ophoudt. Sta je daar. Vast slecht bereik met je mobiele telefoon, geen toegankelijkheid voor auto’s...nee. Niet handig. Eind februari of begin maart word ik, hoop ik, voor de laatste keer binnen een jaar tijd geopereerd (als jullie dit lezen heeft de operatie plaatsgevonden). Dan kan het grote revalideren beginnen. Daarna pak ik mijn opleiding tot medisch specialist weer op en keer ik terug in de maatschappij.

 

Mijn hypofyseaandoening heeft gelukkig niet al te veel geleden onder deze hectische periode. Wel waren mijn hormonen volledig in de war tijdens de ontstekingen en moest ik elke keer de dosering hydrocortison aanpassen bij koorts en voor de operaties. Ik ben de artsen in de ziekenhuizen waar ik gebivakkeerd heb ook zeer dankbaar voor hun goede zorgen. Mijn bloedwaarden werden nauwlettend in de gaten gehouden, medicatie aangepast waar nodig. De endocrinoloog was altijd nauw betrokken bij de behandeling en adviseerde op hormonaal gebied. Rondom de operatie waren stressschema’s voor de hydrocortison opgesteld. Eerst via het infuus, later door middel van tabletten. Had ik meer medicatie nodig, kreeg ik meer. Als ik met minder toe kon, kreeg ik minder. Een gebrek aan cortisol brengt altijd risico’s met zich mee. Men is met name bang voor een Addison crisis. Zorg er daarom voor dat uw artsen goed op de hoogte zijn van uw medische situatie en dat ze ernaar kunnen handelen. Want daarmee blijft een hoop ellende bespaard.

 

Hormonaal goed ingesteld zijn, betekent zeker voor hypofysepatiënten een voorspoediger herstel met minder complicaties. Om over het algeheel welbevinden maar te zwijgen. Want als u zich goed voelt, herstelt u ook beter. Dat geldt voor alle ingrepen, van klein tot groot. Schroom niet mee te denken en uw eigen bevindingen te delen. Een goede samenwerking tussen arts en patiënt vormt de basis van optimale behandeling.

 

Petra

 

Lees hier de vorige blog van Petra.


Meer artikelen in Hypofyse

Reacties

4

Wat goed dat er zo veel contact werd gehouden met de endocrinoloog.bij mij moest ik voor de galblaasoperatie wel tig keer uitleggen aan de artsen etc dat ik cortisol tekort heb en dat ik een stress schema nodig heb.heb het nog moeten zeggen in de wachtkamer..en nog wisten ze niet hoe en wat en werd er heen en weer gebeld.was zo blij toen het achter de rug was en ik weer thuis was en zelf mn medicatie kon nemen


Mariska  |  29-03-2017 21:34 uur

Blij dat ik je verhaal, over wat eraan vooraf ging, heb gelezen Petra. Ik begon te denken dat je altijd al ongezond was, maar je hebt dus botte pech met je dubbele beenbreuk en de bacteriën.
Nu snap ik ook dat je er veel verstand van hebt en de medische termen je niet vreemd zijn.
Wat overblijft is, dat je een ongelooflijk sterk en optimistisch karakter hebt en gelukkig ben ik niet de enige die dat vind.
Je hebt, en terecht, vele bewonderaars. Sterkte en beterschap weer en we blijven allen graag je
verhalen lezen. Groetjes Dick


Dick van der Elst  |  23-03-2017 23:16 uur

En dan nog zo optimistisch blijven.......je bent een kanjer, en weer een pracht verhaal, Hou je taai


Ans van Driel  |  23-03-2017 16:54 uur

Reageer op dit artikel