Home
Actueel
HersenMagazine
Delen

HersenMagazine

Het HersenMagazine is een uitgave voor donateurs en relaties van de Hersenstichting. In dit magazine komen diverse interessante artikelen aan bod over hersenen en hersenaandoeningen. Donateurs die € 25 of meer per jaar doneren, ontvangen vier keer per jaar het magazine in hun brievenbus.

 

Wilt u ook graag het HersenMagazine ontvangen? Word dan nu donateur!

HersenMagazine augustus 2017: Prikkels

Het themanummer ‘Prikkels’ gaat in op datgene wat we met onze zintuigen ervaren. En hoe onze hersenen prikkels verwerken, of wat daarbij mis kan gaan.

 

Prof. dr. Alexander Sack, hoogleraar Hersenstimulatie aan de Universiteit Maastricht vertelt over hoe ons brein onderscheid maakt tussen relevante en niet-relevante prikkels.

 

Revalidatiearts Kim Santegoets laat zien hoe ze kinderen en jongeren met ernstig hersenletsel bij bewustzijn probeert te brengen. In het Leijpark in Tilburg, locatie van Libra Revalidatie & Audiologie, laat ze jonge patiënten een vast programma van veertien weken volgen.

Via onze zintuigen krijgen onze hersenen constant informatie binnen. Soms trekken ze wat snel een
conclusie, en vullen ze zelf informatie aan. Volgens professor Iris Sommer, tevens Publieksdagspreker, is dat een trucje van de hersenen om snel te kunnen waarnemen.

 

Dr. Hilgo Bruining, ook Publieksdagspreker, meet hoe het komt dat iemand met autisme moeite heeft met prikkels. ‘Tot nu toe keken we vooral naar sociaal gedrag, maar vrijwel nooit naar onbewuste prikkelverwerking.’

 

Willem Philipsen, ambassadeur van de Hersenstichting, vertelt over welke rol muziek in zijn leven heeft.

 

 

Toekomstdromen van wetenschappers

Wetenschappers blijven altijd dromen houden op hun eigen onderzoeksgebied. In elke editie van het HersenMagazine worden drie toekomstdromen van verschillende wetenschappers en hun onderzoeken vermeld. Hieronder leest u de toekomstdromen van het meest recente HersenMagazine.

 

‘Ik hoop dat we de leeftijdsgrens van vijfentwintig jaar kunnen oprekken’

Hoe ziet Kim Santegoets, revalidatiearts van Libra & Audiologie, de toekomst van haar werkgebied?


‘Als ik kijk naar de leeftijdsgrens van vijfentwintig jaar, dan hoop ik dat we die in de toekomst kunnen oprekken. Dat zou mooi zijn, want de verwachting is dat mensen boven de vijfentwintig een grotere kans maken op herstel omdat in hun hersenen al bekende bewegingspatronen zijn ingesleten, in tegenstelling tot kleine kinderen. Die patronen zijn gemakkelijker weer aan te spreken om het bewustzijn te verhogen. Ik hoop dat we binnen de komende vijf jaar ook voor deze groep van waarde kunnen zijn. De therapie zelf uitbreiden is niet zinvol en minder therapie kan juist een negatief effect hebben op het herstel. Wat betreft de inhoud staat alles dus als een huis, het gaat ons er meer om de doelgroep te verbreden.’

‘Ik hoop dat we vanuit de netwerkgedachte patiënten beter kunnen behandelen’

Hoe ziet Alexander Sack, de toekomst van zijn werkgebied?


‘Mijn toekomstdroom is om het raadsel van het functioneren van de hersenen te ontrafelen. De sleutel daarvoor is het bij elkaar brengen van alle kennis en informatie: netwerken die we met een hersenscan nauwkeurig kunnen meten, informatie over ritmes van de neuronen, en hersenstimulatie die meet en ook de hersenen manipuleert. Al die metingen zouden we tegelijkertijd in één laboratoriumopstelling willen kunnen combineren bij een proefpersoon, terwijl die persoon aandacht- of geheugentaken uitvoert. Zo’n opstelling is technisch erg ingewikkeld en was tot nu toe niet mogelijk. Maar we hebben dat nu voor het eerst voor elkaar gekregen. En we gaan dit gebruiken om beter te leren begrijpen hoe alles in de hersenen samenwerkt. Mijn droom is om die code te kraken. En daarmee meer patiënten met een hersenaandoening te helpen.’

‘Ik hoop dat we voor ieder kind de prikkelverwerking in kaart kunnen brengen’

Hoe ziet Hilgo Bruining de toekomst van zijn werkgebied?


‘Ik hoop dat we in de toekomst voor ieder kind heel gedetailleerd, met verschillende testen de prikkelverwerking en cognitieve ontwikkeling in kaart kunnen brengen. En ook een tijdige en persoonlijke behandeling kunnen aanbieden. De benodigde kennis over het zich ontwikkelende brein is er feitelijk al. We moeten dat alleen nog toepassen. Maar we zijn in de kinderpsychiatrie denk ik te wetenschappelijk bezig en hebben te weinig oog voor de flexibiliteit van de hersenen. Ik hoop dat kinderpsychiaters in hun opleiding meer gaan leren over de interactie van het brein met de omgeving, en hoe je die kennis kunt gebruiken bij patiënten. Dat vraagt een radicale verandering in de praktijk van de kinderpsychiatrie. We moeten minder wetenschappelijke debatten voeren en meer de bestaande kennis toepassen. Disciplines kunnen daarvoor meer gaan samenwerken. Zo werken bij ons kinderpsychiaters samen kinderneurologen en neonatologen. Dat gaat over barrières heen. Dan kunnen we kinderen echt helpen.’

 

Voorgaande editie 2017

HersenMagazine april 2017: Psychiatrie 
 
Wilt u graag een voorgaande editie ontvangen van het HersenMagazine? U kunt deze aanvragen via het contactformulier.

Dit is contactinfo