Home
Actueel
HersenMagazine
Delen

HersenMagazine

Het HersenMagazine is een uitgave voor donateurs en relaties van de Hersenstichting. In dit magazine komen diverse interessante artikelen aan bod over hersenen en hersenaandoeningen. Donateurs die € 25 of meer per jaar doneren, ontvangen vier keer per jaar het magazine in hun brievenbus.

 

Wilt u ook graag het HersenMagazine ontvangen? Word dan nu donateur!

HersenMagazine februari 2018: Hersenschade

Het themanummer ‘Hersenschade’ gaat in op schade aan de hersenen, die op vele manieren kan ontstaan. Bijvoorbeeld door een ongeval of een klap op het hoofd, maar ook inwendig kunnen zich plotseling problemen voordoen. Hersenschade heeft vele gevolgen, zichtbaar en onzichtbaar.

 

Inhoud

  • Onderzoeker Liesbeth Boyce zocht naar een optimaal traject dat patiënten na een reanimatie op weg helpt. Van de overlevenden kampt 40% na reanimatie namelijk met zuurstofgebrek in de hersenen. Dat kan leiden tot cognitieve problemen zoals geheugenproblemen en concentratievermindering.
  • Neuropsycholoog Caroline van Heugten zet zich in voor meer bekendheid over de onzichtbare gevolgen van hersenschade.
  • Psychiater Christiaan Vinkers legt uit wat er gebeurt als we te veel en lang achter elkaar stress ondervinden.
  • Isabella Jansen is een van de nieuwe gezichten uit de campagne van de Hersenstichting. Isabella vertelt over haar ongeluk en hoe drastisch haar leven veranderde.
  • Neuroloog Joukje van der Naalt wil mensen die na een hersenschudding kampen met klachten sneller en gerichter behandelen.
  • Neurochirurg Wilco Peul en revalidatiearts Gerard Ribbers willen de beste behandeling voor mensen met hersenbeschadiging. Hun samenwerking kan leiden tot nieuwe inzichten. 

Toekomstdromen van wetenschappers

Wetenschappers blijven altijd dromen houden op hun eigen onderzoeksgebied. In elke editie van het HersenMagazine worden drie toekomstdromen van verschillende wetenschappers en hun onderzoeken vermeld. Hieronder leest u de toekomstdromen van het meest recente HersenMagazine.

 

‘Ik hoop dat cognitieve screening standaard deel uitmaakt van het herstel van reanimatiepatiënten’

Hoe ziet klinisch linguïst en onderzoeker Liesbeth Boyce de toekomst van haar vakgebied? 

 

‘Ik hoop dat over een jaar of tien de cognitieve screening overal standaard deel uitmaakt van het herstel van reanimatiepatiënten. Nu is het nog zo dat we afdelingen moeten laten samenwerken. Het mooiste zou zijn als de afdeling hartrevalidatie het onderdeel cognitieve problemen opneemt in haar werkzaamheden. Dat het vanzelfsprekend wordt dat er naar cognitieve problemen wordt gezocht bij mensen die reanimatie overleven en hun leven weer proberen op te pakken. Het is fijn te weten dat ik dan daarvoor een duit in het zakje heb gedaan, ook al is die groep mensen niet zo heel groot. Maar ieder mensenleven telt.’

‘Ik hoop op meer inzicht, zodat mensen handvatten krijgen om chronische stress te bestrijden.’

Hoe ziet onderzoeker en psychiater Christiaan Vinkers de toekomst van zijn werkveld over tien jaar?

 

‘Ik hoop dat ons onderzoek mensen ook echt zal helpen. We willen stress op een brede manier benaderen, en de biologische, sociale en psychologische aspecten van stress onderzoeken. Het uiteindelijke doel is dat we de veerkracht van de mens kunnen meten en hoe die verbeterd kan worden. Dat mensen van zichzelf weten welke biologische en omgevingsfactoren hen van slag kunnen maken en hoe ze daarop in kunnen springen. We willen meer inzicht kweken, zodat mensen van tevoren actie kunnen ondernemen of in een later stadium nuttige handvatten kunnen krijgen om chronische stress te bestrijden.’

‘Mijn droom is dat er ook zorgketens komen voor patiënten met traumatisch hersenletsel.’

Hoe ziet neuropsycholoog Caroline van Heugten de toekomst van haar werkveld over tien jaar?

 

‘Binnen zogeheten zorgketens worden regionaal afspraken gemaakt tussen zorgaanbieders over het leveren van goede zorg. Dat gebeurt al voor patiënten na een beroerte, dat zijn de zogeheten CVA-zorgketens. Mijn droom is dat er ook zorgketens komen voor andere vormen van hersenletsel. Met name voor de vele patiënten met traumatisch hersenletsel, die nu nog vaak tussen wal en schip vallen. Ik zou graag willen dat ook voor hen zorgketens worden opgezet. Daar wordt al een begin mee gemaakt en het is ook een van de doelen van het Expertisecentrum Hersenletsel Limburg. Daarvoor zijn afspraken nodig op veel niveaus, van bestuurders tot individuele behandelaars en patiëntenverenigingen. Er lopen nu allerlei projecten om bestaande kleinere ketens op elkaar aan te sluiten. We gaan per regio kijken wat er moet gebeuren om de zorg te verbeteren. We hopen zo te bereiken dat uiteindelijk meer patiënten beter kunnen worden geholpen.’

‘Ik hoop op meer inzicht in het leven van mensen na een hersenletsel.’

Hoe ziet neurochirurg Wilco Peul de toekomst van zijn werkveld over tien jaar?

 

‘Ik hoop dat we in de toekomst meer inzicht hebben in het leven van mensen na een hersenletsel. Dat is voor iedereen van belang, want traumatisch hersenletsel kan zo maar iedereen overkomen. Ik hoop dat we over tien, vijftien jaar in ieder geval meer weten over wat een goede behandeling is van traumatisch hersenletsel in de acute fase. Het is belangrijk dat specialisten meer met elkaar gaan samenwerken en van elkaar weten wat zij doen. Zij kunnen bijvoorbeeld ook samen poli’s gaan doen om gezamenlijk patiënten te behandelen. Op een congres hoorde ik onlangs een filosoof zeggen dat we in Nederland te vroeg stoppen met het behandelen van mensen met hersenletsel. We weten immers nog nauwelijks wat de prognose is voor deze mensen op de langere termijn. Ik hoop dat de nieuwe gegevensbank een eerste aanzet is om de hele zorgketen inzichtelijk te maken.’

‘Ik hoop op een deltaplan niet-aangeboren hersenletsel’

Hoe ziet revalidatiearts Gerard Ribbers de toekomst van zijn werkveld?

 

‘Mijn droom is dat over tien jaar elke patiënt met traumatisch hersenletsel op elk moment toegang heeft tot de meest adequate zorg. Dat is nu nog te vaak een kwestie van toeval en geluk. De ene patiënt wordt behandeld in een gespecialiseerd centrum, de andere wordt doorgeplaatst naar een niet-gespecialiseerd verpleeghuis. Samenwerking tussen organisaties wordt gefrustreerd door wet- en regelgeving. Het is een medisch-ethisch probleem dat niet elke patiënt dezelfde kans heeft op adequate zorg, een situatie die bijvoorbeeld in de oncologie ondenkbaar zou zijn en zou leiden tot maatschappelijk verzet. Ook de langdurige begeleiding van deze mensen schiet echt nog tekort. Hersenletsel heb je voor de rest van je leven. Die boodschap moet beter geagendeerd worden bij verzekeraars en de politiek. Ik pleit voor een ‘deltaplan niet-aangeboren hersenletsel’ gericht op een capaciteitsberekening en formulering van een optimaal zorgmodel.’

‘Het lijkt me geweldig als we in de toekomst meteen kunnen zien wat er mis met de hersenen.’

Hoe ziet neuroloog Joukje van der Naalt de toekomst van haar werkveld?

 

‘Neuroloog Joukje van der Naalt is als hoogleraar neurotraumatologie in het UMCG bijzonder geïnteresseerd in traumatisch hersenletsel en de gevolgen daarvan. ‘Ik doe onder meer onderzoek naar licht traumatisch hersenletsel. Zo’n letsel kan geheugen- en concentratieproblemen, hoofdpijn en vermoeidheid tot gevolg hebben. Die klachten gaan meestal vanzelf over, maar ongeveer 20% van de slachtoffers houdt er langer dan een half jaar last van. Het lijkt me geweldig als we in de toekomst via hersenscans of merkstoffen in het bloed meteen kunnen zien wat er mis is met de hersenen. Als dat lukt, kun je de juiste behandeling bieden. Die zou kunnen bestaan uit begeleiding, misschien medicijnen of eventueel meditatie. Uiteindelijk doel is de periode van klachten te verkorten, waardoor snellere hervatting van werk en activiteiten mogelijk is.’

Voorgaande editie 2017

HersenMagazine december 2017: Vermoeidheid

Wilt u graag een voorgaande editie ontvangen van het HersenMagazine? U kunt deze aanvragen via het contactformulier.

Dit is contactinfo