Kees: "Je wereld wordt kleiner als je niet eens meer kunt lezen"

Kees (65) uit Nieuwerkerk aan den IJssel is al zijn hele leven een fanatiek sporter. Hij schaatst, fietst, deed aan waterpolo en zat vroeger zelfs in de Nederlandse jeugdselectie. Maar in drie jaar tijd krijgt zijn lichaam twee enorme klappen. Eerst breekt hij zijn heup en in 2023 komt hij hard ten val bij het fietsen in de Vogezen. Hij breekt zeven ribben, zijn sleutelbeen en zijn schouderblad op meerdere plekken en ligt een week op de intensive care in Frankrijk. Wanneer de pijnmedicatie wordt afgebouwd, merkt Kees dat er iets niet klopt. “Ik kon wel letters zien, en ik zag woorden, maar ik kon er niks van maken.”

Overprikkeling

Hoewel een neuroloog op scans geen hersenschade ziet – Kees had gelukkig een helm op gehad – blijven de klachten. “Ik kon niet meer tegen drukte. Als ik in een ruimte kwam met meerdere mensen, werd alles te veel. Licht en geluid kwamen ongefilterd binnen. Dat kende ik helemaal niet van mezelf.”

Een optometrist die gespecialiseerd is in hersenschade ontdekt dat Kees’ ogen niet meer goed samenwerken door de klap op zijn hoofd. “Na drie maanden oefeningen ging het beter, maar de overprikkeling bleef.” Kees besluit verder te zoeken, want hij heeft een eigen bedrijf en kan zo niet aan het werk.

Hij komt terecht bij Amsterdam Brain Center, waar uitgebreide tests worden gedaan. “Daar zagen ze precies wat er gebeurde. Als mijn ogen iets moesten volgen, ging dat in schokjes.” Na een intensieve behandeling merkt hij verbetering. “Ik kon weer wat langer in een ruimte zitten met meerdere mensen. Ik kon weer lezen zonder dat het me totaal leegtrok.”

Toch moet hij zijn leven anders inrichten. “Ik ben niet 100% hersteld, maar ik kan het meeste werk weer aan. Drukke bijeenkomsten blijf ik vermijden, daar zijn te veel prikkels.” Ook alcohol blijkt een trigger. Na één biertje op een trip naar de Weissensee kwamen zijn klachten in alle hevigheid terug. “Iemand legde een lepeltje op een schoteltje en het was alsof de Big Ben begon te luiden. Nu drink ik geen alcohol meer omdat dat zo’n grote terugslag geeft. Je moet je neerleggen bij wat je niet meer kunt.”

Kleine dingen waarderen

Het herstel heeft hem doen beseffen hoe waardevol de kleine dingen zijn. “Je wereld wordt veel kleiner als je niet eens meer kunt lezen. Ik ben altijd een erg enthousiaste lezer geweest. Ook vind ik het heerlijk om naar muziek te luisteren, tot diep in de nacht. Als dat ook te veel wordt, wat blijft er dan over? Ik ben heel blij dat ik dat weer terug heb gekregen.”

Over zijn herstel is Kees dan ook tevreden. “Dankzij de behandeling die ik heb gehad kan ik prima leven. Daar ben ik ontzettend blij mee.” Hij maakt zich vooral zorgen om zijn zoon, die al elf jaar leeft met schizofrenie. “Ik hoop dat er behandelingen komen die minder zwaar zijn, die meer perspectief bieden. Al wordt zijn leven maar een klein beetje beter dan nu.”

Nieuwe uitdagingen

Sport blijft voor Kees een belangrijk onderdeel van zijn leven. Als hij hoort over Swim4Brains, een zwemevenement voor de Hersenstichting, voelt dat als de juiste uitdaging. Hij besluit mee te doen, voor zijn zoon. “Ik woon aan de IJssel, dus ik ben gewoon gaan trainen. Zes tot acht uur per week.” Met hulp van een ultracoach, die hem omturnt van een waterpoloër met een brede slag naar een langeafstandszwemmer, werkt hij toe naar de IJsselmeeroversteek van 22 kilometer. Maar vlak voor het evenement wordt hij ziek door een parasiet en lukt het niet om mee te doen. “Dat was een ongelooflijke domper. Maar ik had wel heel veel geld opgehaald.”

Kees hoopt dat hij door het vertellen van zijn verhaal anderen kan helpen. “Als er iemand is die dit leest en denkt: ik ga toch nog eens verder zoeken naar hulp of behandelingen, dan heeft het al zin.”

Hersenstichting Collecteweek

Van maandag 26 januari t/m zaterdag 31 januari 2026 is onze collecteweek en halen wij geld op voor meer hersenonderzoek om hersenaandoeningen te behandelen. Ook zetten wij ons in om hersenaandoeningen te voorkomen.