”Hersenen blijven mij verwonderen”

Arieta (74) weet uit eigen ervaring hoe ingrijpend hersenaandoeningen een leven kunnen veranderen. Ze kreeg er binnen haar familie meerdere keren mee te maken en werd er later ook zelf mee geconfronteerd. Die ervaringen zijn voor haar de reden om de Hersenstichting een plek te geven in haar testament.

“Mijn man overleed aan een hersentumor. Tien jaar lang was ik zijn mantelzorger en zag ik van heel dichtbij wat de ziekte met hem deed. Na een hersenoperatie kreeg ik een compleet andere man terug, met een ander karakter. Heel vreemd was dat! Later kreeg hij ook dementie.”

Ook Arieta’s moeder en zussen kregen alzheimer. En een paar jaar geleden werd bij haarzelf, na een val van de trap, een hersentumor ontdekt. Die is gelukkig stabiel. “Hersenen blijven voor mij iets heel bijzonders, maar soms ook iets heel spannends.”

Iets betekenen voor anderen

“Ik hoop dat er door onderzoek steeds meer kennis komt over wat er in onze hersenen gebeurt en hoe we ziektes kunnen voorkomen of behandelen. Daarom wil ik de Hersenstichting nalaten. Als je de mogelijkheid hebt, vind ik het mooi om iets aan een goed doel na te laten. Ik zeg altijd: zorg eerst goed voor jezelf, dan kun je daarna ook iets betekenen voor anderen.”