Miranda en Luna: "We begrijpen elkaar zonder woorden"

Miranda (53) en Luna (22) uit Someren – moeder en dochter – leven allebei met niet-aangeboren hersenletsel.

Luna turnde sinds haar vijfde op hoog niveau, trainde bijna dagelijks zo’n drie uur en studeerde in Amsterdam. Tijdens een training in 2022 ging het mis. Ze schoot los van de brug en kwam verkeerd terecht op haar nek en hoofd. “In één keer stond mijn hele leven stil. Ik kon niet meer studeren of sporten.”

Ze hield er niet-aangeboren hersenletsel (NAH) aan over. Vooral cognitief merkte Luna de gevolgen. “Ik had moeite met concentreren en met mijn kortetermijngeheugen. Ik was ook snel duizelig en misselijk en had veel last van overprikkeling. Wat ik voorheen vanzelfsprekend vond, kon ik ineens niet meer.” Dat ze afscheid moest nemen van het turnen, was een flinke klap. “Het was zo’n groot deel van mijn leven.”

Een paar jaar later werd ook Miranda, haar moeder, getroffen. Tijdens het sporten voelde ze plots iets knappen in haar hoofd. Een paar uur later lag ze op de intensive care. “Ik was actief, had geen hoge bloeddruk, geen overgewicht. Het kwam echt uit het niets.” Ze had een hersenbloeding gehad en hield daar eveneens NAH aan over. Net als Luna heeft ze nu last van overprikkeling, maar het ergste is de druk in haar hoofd. “Het voelt alsof mijn hoofd in een bankschroef zit. Soms draait die nog verder aan.”

Nóg sterkere band

Voor Luna was het confronterend om haar moeder op de IC te zien liggen. “Het voelde alsof de rollercoaster opnieuw begon, maar nu vanuit een ander perspectief.” Miranda herkent dat. “Als moeder is het vreselijk om je kind te zien struggelen. Maar toen ik het zelf kreeg, vóelde ik echt wat zij had doorgemaakt. Dat maakte het dubbel zo zwaar.”

Tegelijkertijd bracht het hen dichter bij elkaar. “Je begrijpt elkaar zonder woorden”, vertelt Luna. “Voor de buitenwereld is het vaak lastig te begrijpen wat NAH met je doet, maar wij voelen het allebei. Dat heeft onze band alleen maar sterker gemaakt.” Miranda: “We zeiden meteen tegen elkaar: dit gebeurt om een reden. Dat we dit allebei meemaken kan geen toeval zijn.”

Bewuster in het leven

Luna: “Vroeger vond ik het vanzelfsprekend dat ik elke dag kon sporten en naar school kon gaan. Nu ben ik dankbaar voor de kleine dingen en voor alles wat ik weer kan.” Ze staat vaker stil bij wat er echt toe doet in het leven. “Gezondheid, en natuurlijk de connectie met mama, het gezin en mijn vriendinnen.”

Ook Miranda herkent die verandering. “Mensen zeggen vaak: je ziet er hetzelfde uit. Maar ik ben een compleet ander persoon.” Ze is minder bezig met verwachtingen van anderen en kiest bewuster wat ze wel en niet doet. “De rem is het mooie aan de klachten, hoe gek dat ook klinkt. Je wordt gedwongen om naar jezelf te kijken. Dat heeft mij echt wakker geschud.” Ze geniet nu bewuster: “Van de natuur, van een wandeling met de hond, het samenzijn met het gezin.” Iedere avond spreken Miranda en Luna samen uit waar ze dankbaar voor zijn. “Dat helpt ons enorm.”

Andere mensen helpen

Inmiddels studeert Luna geneeskunde, met hulp van de universiteit. Ze heeft één grote droom: arts worden. “Zodat ik kan teruggeven wat ik zelf heb ontvangen. Door de situatie vanuit meerdere perspectieven te hebben ervaren, heb ik gezien wat voor verschil je kunt maken als arts en wat daarbij echt belangrijk is. Ik hoop deze ervaringen later in te kunnen zetten om een betere arts te worden. Iets wat je niet uit boeken kan leren.” Ook Miranda ziet zichzelf in de toekomst anderen helpen, bijvoorbeeld door het coachen van ouders en kinderen die iets hebben meegemaakt.

Beiden hopen ze dat hun verhaal anderen helpt. Luna: “Ook in moeilijke tijden kun je proberen te kijken naar wat er wél kan. Probeer kleine doelen te stellen, durf jezelf kwetsbaar op te stellen en koester de mensen om je heen. Kracht ontstaat juist uit kwetsbaarheid en verbinding.” Miranda sluit zich daarbij aan. “Als je accepteert dat dingen anders gaan, maar niet minder waardevol zijn, kan dat echt steun geven.”

Hersenstichting Collecteweek

Van maandag 26 januari t/m zaterdag 31 januari 2026 is onze collecteweek en halen wij geld op voor meer hersenonderzoek om hersenaandoeningen te behandelen. Ook zetten wij ons in om hersenaandoeningen te voorkomen.