Home
Actueel
Blogs
Een jaar geleden: operatie aan hersenbloeding
Delen

Een jaar geleden: operatie aan hersenbloeding

Woensdag 6 juni 2018. Geplaatst onder: BeroerteHersenbloeding door Maria

Vorig jaar lag ik in de operatiekamer en werd ik geopereerd aan een hersenbloeding. Ik heb weinig herinneringen aan deze tijd, volgens de chirurg is dit normaal. Wat ik weet van deze dag en de twee dagen ervoor weet ik uit herinnering en door het napraten met R. en de meiden.

 

Maandag 8 mei 2017 was ik erg moe na het opstaan. Nadat ik M. en Y. had uitgezwaaid ging ik daarom weer naar bed rond half 9. Op dat moment leek het alsof er iets “knapte” in mijn hoofd. Ik kreeg erge hoofdpijn daarna. Hoe ik deze dag ben doorgekomen weet ik niet meer, ik heb in bed gelegen met pijnstillers en heb ook geslapen. M. en Y. regelden boodschappen en maakten het avondeten.

 

Ook de tweede dag met hoofdpijn bleef ik in bed. Ik had geen idee wat er met mij aan de hand was, zou migraine ook zo voelen? Rond half 2 kwam Y. bij mij kijken en toen was ik wakker en slaperig. Y. haalde thee en chocola voor mij. M. kwam om 4 uur thuis en kon mij niet makkelijk wakker krijgen. M. zorgde weer voor het avondeten.

 

Ik was van plan om de hele avond ook in bed te blijven liggen en na een nachtje goed slapen verder te kijken. Maar R. had contact met mijn oudste dochter M. Zij drong er bij R. op aan dat we naar de dokter zouden gaan, omdat ik misschien ook een hersenbloeding zou kunnen hebben. Ook belde ze met mij aan het eind van de middag hierover. Toen ik na het eten naar de wc ging vond R. dat ik vreemd liep en daarop besloot hij om de huisartsenpost te bellen. Nadat zij ook mij aan de lijn hadden gehad werd ons geadviseerd om naar de huisartsenpost te gaan.

 

We waren om half 8 ’s avonds bij de huisartsenpost en na diverse testen, gesprekken en een CT-scan kregen we rond 10 uur te horen dat ik een hersenbloeding had. Ik reageerde verbaasd: “hoe kan dat nou, ik heb geen overgewicht en ik heb zondag nog 15 kilometer gewandeld!”. Ik werd overgebracht naar afdeling Braincare. R. belde met onze dochters en mijn ouders. Zij kwamen op bezoek en toen ik moe werd en meer hoofdpijn kreeg zijn zij naar huis gegaan.

 

Die nacht werd ik vaak in de gaten gehouden of mijn toestand kritieker was geworden. Woensdag 10 mei mocht ik nog douchen, wat heerlijk was want dat had ik thuis niet meer gedaan. ’s Morgens kreeg ik een MRI scan, wat ik een heel heftig onderzoek vond, ik was erna erg overstuur. ’s Middags kreeg ik weer een CT scan met contrastvloeistof en rond half 5 werd ik voorbereid voor de operatie. Na de operatie lag ik een dag op de Intensive Care en erna kreeg ik een eigen kamer op afdeling Braincare. Na 2 weken werd ik opgenomen in de revalidatiekliniek.

 

Over de periode na de operatie ga ik (nog?) niet schrijven. Terugdenken aan deze periode was nodig, maar nu wil ik weer verder.

 

Maria

 

 

Lees hier de vorige blog van Maria

 

Wil je meer blogs lezen van Maria? Kijk dan eens op haar website.


Meer artikelen in BeroerteHersenbloeding

Reacties

2

Zo herkenbaar; ik ging slecht zien en hondsmoe, ik wilde weer naar bed gaan (Was zondagochtend) , maar een stemmetje ergens vertelde me.....nu aktie ondernemen...een paar uur later lag ik 5 dagen op de stroke unit van het ziekenhuis!.... herseninfarct...geen hoge bloeddruk, geen hoog cholestorol, geen suiker, en toch greep het me!..... mijn leven veranderde totaal, van veel werken met buitenlandse reizen, naar thuis!! Maar de draad weer opgepakt en inderdaad vooruit kijken, en elke dag vieren!.... zet hem op! 🍀


Yet  |  06-06-2018 18:38 uur

Hallo Maria,

Heftig verhaal ! Komt mij helaas bekent voor.
Innd moet je vooruit kijken en verder gaan met je leven wat je gelukkig mog is gegeven ! Het wordt nooit meer zoals het was, maar je moet er het beste van maken. Postief blijven en danbaar zijn dat je er nog bent, dat doe ik ook !!! 😊🍀👍

Mirjam.


M. Houtgraaf  |  06-06-2018 08:22 uur

Reageer op dit artikel

Dit is contactinfo