Voor het eerst… revalidatietherapie
02 juli, 2026
Donderdag 02 juli 2026
De ene keer gaat het beter, de andere keer heb ik geen energie meer over.
Vermoeidheid komt vaak doordat ik mijn energie niet goed kan verdelen. Ze kan hardnekkig zijn en soms een leven lang blijven. Soms lukt het me om mijn energie beter over de dag – of zelfs over de week – te verdelen. Soms steekt de vermoeidheid op onverwachte en vooral ongelegen momenten de kop op. Inzicht krijgen in de mogelijke oorzaken van vermoeidheid helpt me om realistische verwachtingen te vormen. Zo leer ik energie bewuster te bewaken en te verdelen.
Vermoeidheid waarmee ik dagelijks moet omgaan, kan slopend zijn. Ik vraag me af of het ooit overgaat. Steeds vaker raak ik gefrustreerd en erger ik me eraan, omdat ik niet meer kan wat ik zou willen. Zo ontstaat een vicieuze cirkel: de vermoeidheid is niet alleen lastig, maar de frustratie daarover zorgt op haar beurt voor nog meer vermoeidheid.
Beschadigde hersenen kunnen minder aan dan voorheen, en dat kost veel extra energie. Na hersenletsel gaat weinig meer vanzelf. Gewone dingen vragen inspanning. Ik moet voortdurend bewust nadenken, en dat kost energie. Met minder moeten presteren is de kern van het probleem. Het onvermijdelijke gevolg is vermoeidheid.
De ene keer kan ik iets goed volhouden en ben ik daarna nauwelijks moe; een andere keer ben ik uitgeput zonder veel te hebben gedaan. Ik herken mezelf niet altijd meer in mijn denken en doen. De veranderingen in het dagelijks leven kunnen zwaar zijn – voor mezelf, maar ook voor mijn dierbaren. Alle pogingen om terug te keren naar het oude functioneren, of om me beter voor te doen dan ik ben, zijn gedoemd te mislukken
Inzicht krijgen in de feiten over vermoeidheid na hersenletsel, en het wegnemen van misverstanden door goede informatie, helpt me om begrip te kweken. In alle gevallen is samenwerking nodig – met mijn omgeving, met hulpverleners – om aanpassingen te vinden die het dagelijks leven leefbaar houden. Het gevecht tegen mezelf kan ik leren omzetten in een bewúst gevecht mét mezelf: een strijd waarin ik, met de mogelijkheden die er nog wél zijn, het leven voor mezelf en mijn gezin weer leefbaar maak.
Lieky (uit 1953) werd in september 2012 getroffen door een herseninfarct. Na deze ingrijpende gebeurtenis was ze verward, bang en was haar vertrouwen in haar lichaam kwijt. Ze mistte veel informatie. Ze ervaarde veel onbegrip.
Met haar blogs en met haar Facebookpagina wil ze het begrip voor NAH vergroten. Ze wil dat mensen dankzij die informatie weer verder kunnen.
Ook heeft Lieky het boek ‘NAH, niets is wat het lijkt’ geschreven die je voor € 10,- kunt bestellen door haar een mailtje te sturen.